รถม้าด้วยสายตาอิจฉา
“ไปแล้ว เถี่ยซานเหนียงดูเหมือนจะสนิทสนมกับท่านอาจารย์มากนะ พวกเราจะทำอย่างไรดี ?”
“น้องสี่ เจ้าพูดแบบนี้มีปัญหา”
“มีปัญหาอะไรหรือ ?”
“เจ้าคิดว่าพวกเรายังมีความหวังในการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทอีกหรือไม่ ?”
“เกิดเรื่องขนาดนี้แล้วจะไปมีความหวังได้อย่างไร ถึงแม้พวกเราจะไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แต่แค่คิดดูก็รู้ว่าหลังจากพวกเราล้มเหลวครั้งนี้ สามคนนั้นจะต้องใส่ร้ายป้ายสีพวกเราไม่น้อย ในสถานการณ์เช่นนี้จะพลิกกลับมาได้ก็ต่อเมื่อพวกมันตายสิ้น”
“ถ้าเช่นนั้นเถี่ยซานเหนียงยังสำคัญต่อพวกเราอยูหรือไม่ ?”
“ดูเหมือนว่า… จะไม่สำคัญเท่าไรแล้ว”
สาเหตุที่ทั้งสองคนไล่ตามเถี่ยซานเหนียงเป็นเพราะนอกจากจะเห็นแก่โฉมงามและความสามารถบางส่วนของเถี่ยซานเหนียงแล้ว สิ่งสำคัญกว่าคือการมองเห็นถึงอิทธิพลที่เถี่ยซานเหนียงมีอยู่
ก่อนหน้านี้พวกเขาก็ไม่มีโอกาสอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยิ่งไม่มีโอกาสเข้าไปใหญ่
อีกอย่างด้วยสถานการณ์ของพวกเขาในตอนนี้ ถึงจะตามเถี่ยซานเหนียงสำเร็จก็ไร้ประโยชน์
อย่างคืนนี้ยังไม่ต้องพูดถึง เพียงแค่ฮ่องเต้ผู้เป็นบิดาของพวกเขาก็คงจะขัดขวางเอาไว้เป็นคนแรก
ทันใดนั้นเจ้าคังก็พูดขึ้นมาว่า “อันที่จริงพวกเรายังมีความหวังอยู่บ้างไม่ใช่หรือ”
เจ้าหยงพลันชะงักไป “หมายความว่าอย่างไร ?”
“ท่านอาจารย์”
เจ้าหยงจึงเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว
แต่ก่อนพวกเขาอาจจะมองไม่ชัดเจนนัก แต่คืนนี้เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล
