“ไปสู่สุคติซะ !”
พร้อมกับเสียงนั้นหลีเตาก็ได้แทงง้าวมังกรทมิฬไปที่กลางหน้าผากของเส้นชีพจรมังกรอย่างรุนแรง ในชั่วขณะถัดมาแสงสีแดงมากมายและพลังทัณฑ์สวรรค์ก็ได้แผ่กระจายออกไประหว่างคนกับมังกร
หลังจากสิ่งเหล่านี้หายไปหลีเตาก็ร่อนลงกลับสู่พื้นดิน
ที่กลางหน้าผากของเส้นชีพจรมังกรในตอนนี้มีรอยร้าวปรากฏขึ้นและมันยังเปล่งแสงสีแดงออกมา
แกรก !
เสียงปริแตกได้ดังขึ้นในความมืดมิดรอยร้าวที่กลางหน้าผากของเส้นชีพจรมังกรพลันระเบิดออกทันที
จากนั้นแสงสีแดงก็เริ่มแผ่ขยายไปตามรอยร้าว
แล้วรอยร้าวนั้นก็เริ่มขยายยาวและถี่มากขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มจากส่วนหัวของเส้นชีพจรมังกรแล้วเริ่มแผ่ขยายไปทั่วร่าง
จนในที่สุดทั้งร่างของเส้นชีพจรมังกรก็ถูกรอยร้าวปกคลุมไปทั่ว
เมื่อแสงสีแดงส่องประกายเจิดจ้าร่างของเส้นชีพจรมังกรก็เริ่มสลายไปทีละน้อยจากส่วนหาง
“ฉึก !!”
ทันใดนั้นเส้นชีพจรมังกรพลันแหงนหน้าคำรามยาวแล้วดวงตาของมันก็ค่อย ๆ กลับมาแจ่มชัดพร้อมกับเสียงคำรามนั้นในเวลาเดียวกันท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสได้เริ่มเปลี่ยนสี เมฆดำก่อตัวหนาทึบลมพายุโหมกระหน่ำ
แปะ !
หยาดน้ำหยดหนึ่งได้ตกกระทบผงธุลีทำให้อากาศโดยรอบอบอวลไปด้วยกลิ่นดิน จากนั้นสายฝนก็โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า ราวกับว่าฟ้าดินกำลังโศกเศร้ากับการสูญสลายของเส้นชีพจรมังกร
หลีเตามองดูทุกอย่างตรงหน้าแต่เขามิได้เอ่ยวาจาใด อีกทั้งไม่ได้เข้าโจมตีต่อเพียงแค่มองดูภาพตรงหน้านี้อย่างเงียบงันเท่าน
