เมื่อได้ยินคำพูดของไกเชียนจง หลี่เต่าก็เผยรอยยิ้มบาง
“ถ้าเจ้าทำได้นะ”
“โฮก !!”
ทันใดนั้นเสียงคำรามของมังกรก็ดังขึ้น เมื่อทั้งสองคนหันไปมอง พวกเขาก็เห็นเส้นชีพจรมังกรกำลังคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่ตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่
“คราวนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อน !!”
ไกเชียนจงตั้งท่าจะหลบหนีไป
ทันใดนั้นง้าวมังกรทมิฬก็พุ่งเข้าไปฟาดใส่เขาตรงๆ
“แม้จะสู้กับเส้นชีพจรมังกรไม่ได้ แต่ข้าผู้เป็นประมุขใช่ว่าจะสู้กับเจ้าไม่ได้ !!”
สายตาของไกเชียนจงเย็นชา เขาใช้การคุ้มครองเทพมนุษย์ป้องกันร่างกายเอาไว้ พร้อมจะสั่งสอนหลี่เต่าให้รู้สำนึก
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือเพียงแค่ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม พลังของหลี่เต่ากลับเพิ่มขึ้นมหาศาล ด้วยเหตุนี้การคำนวณของเขาจึงผิดพลาด
จนกระทั่งในชั่วเวลาที่เผลอประมาทไป หน้าอกของเขาก็ได้ถูกกรีดเป็นรอยเลือด
และการเคลื่อนไหวของหลี่เตาก็ยังไม่จบ ในขณะที่ไกเชียนจงยังไม่ทันได้สติ เขาก็เห็นจิตวิญญาณของเส้นชีพจรมังกรขนาดมหึมา กำลังจะพุ่งเข้าใส่ใบหน้า
ดังนั้นหลี่เตาจึงถีบเท้าใส่การคุ้มครองเทพมนุษย์ของไกเชียนจง
การคุ้มครองเทพมนุษย์รับแรงถีบส่วนใหญ่เอาไว้ได้ แต่ร่างของเขากลับถูกแรงที่เหลือซัดกระเด็นออกไป
“โฮก !!”
เมื่อเห็นไกเชียนจงลอยกระเด็นออกมา ดวงตาของเส้นชีพจรมังกรก็เป็นประกายสว่างวาบ มันคำรามเสียงดังแล้วอ้าปากงับเข้าใส่
ในยามคับขัน ไกเชียนจงพลันได้สติโต้ตอบทันท่วงทีและพยายามหลบหลีก ทว่าแม้เขาจ
