าเป็นปกติได้ในเวลาอันสั้น
และยังมีปัญหาอีกอย่างคือ ไกเชียนจงได้ทะลวงขีดจำกัดของการฝึกลมปราณในร่างกาย มีพลังปราณแท้มหาศาลจนได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้บรรลุไร้ขอบเขตแห่งสำนักเต๋า
ตามหลักการแล้วเขาไม่ควรกลัวการต่อสู้แบบประลองพลังยืดเยื้อเช่นนี้
แต่ปัญหาคือคู่ต่อสู้ที่เจอในครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิม
ที่เรียกว่าผู้บรรลุไร้ขอบเขตนั่น นอกจากตัวเขาเองจะมีพลังปราณแท้มหาศาลที่สามารถใช้ได้แล้ว ความเร็วในการดูดซับพลังสวรรค์พิภพจากภายนอกก็ไม่ธรรมดา
ในขณะที่เขาใช้พลังปราณแท้อย่างสิ้นเปลืองก็ยังสามารถได้รับการเติมเต็มจากภายนอกได้อย่างต่อเนื่อง
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้อย่างเส้นชีพจรมังกรแล้ว ก็อาจกล่าวได้ว่ามีแต่ทางออกไม่มีทางเข้า
เพราะว่าตอนนี้พลังสวรรค์พิภพทั้งหมดรอบข้างล้วนแต่แผ่ออกมาจากร่างของเส้นชีพจรมังกร
เดิมทีเขาก็ดูดซับพลังสวรรค์พิภพที่มาจากเส้นชีพจรมังกรมากเกินไปจนถูกเส้นชีพจรมังกรเล่นงานเช่นนี้
หากยังจะดูดซับเพิ่มอีกก็เท่ากับหาเรื่องใส่ตัวโดยแท้
ดังนั้นในสภาวะที่มีแต่การสูญเสียไม่ได้มีเพิ่มเช่นนี้
หลังจากต่อสู้กันมาหนึ่งวันหนึ่งคืน พลังปราณแท้ในร่างของไกเชียนจงก็หมดลงในที่สุด
ตอนที่เขายังมีพลังปราณแท้เหลือเพียงพอ เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของหลี่เตา เขาจะใช้พลังปราณแท้ในร่างต้านทานโดยตรง
แต่ตอนนี้เพื่อลดการสูญเสียโดยสิ้นเปลือง เขาจำเป็นต้องหาวิธีหลบหลีกการโจมตีของหลี่เตาและเส้นชีพจรมัง
