กมาจากร่างของไกเชียนจง
หลี่เตาและเส้นชีพจรมังกรยังไม่ทันได้โจมตี ร่างของศัตรูก็พลันพองขยายขึ้นอย่างรวดเร็ว
ระเบิดตัวเองงั้นหรือ ?
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า คำหนึ่งก็แวบเข้ามาในความคิดของหลี่เตาทันที
พร้อมกับที่ความคิดนั้นผุดขึ้นมา ร่างของเขาก็เคลื่อนไหวโดยสัญชาตญาณ
หลี่เตาหยุดฝีเท้าลงพร้อมกับถอยหลังอย่างรวดเร็ว
แต่เส้นชีพจรมังกรดูจะไม่ฉลาดพอ กว่ามันจะรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติก็ตอนที่เข้าไปใกล้แล้ว
ทว่าสายเกินไปเสียแล้ว ในชั่วขณะถัดมา แสงสว่างสีขาวก็ได้แผ่กระจายไปทั่วทั้งฟ้าดิน ราวกับว่าโลกทั้งใบกลายเป็นสีขาวโพลนในพริบตา
ก่อนที่แสงสว่างจะตกกระทบกับร่าง คำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของหลี่เตา
“ศีรษะของคนผู้นี้จะนับเป็นของใครกันแน่ ?”
จนกระทั่งเห็นแสงสีน้ำเงินสายหนึ่งพุ่งมาหาเขาท่ามกลางแสงขาวโพลนนั้น หลี่เตาก็ได้เข้าใจแล้วว่าศีรษะนั้นจะนับเป็นของใคร
ด้วยเหตุนี้เขาจึงทุ่มสมาธิทั้งหมดในการต้านทานพลังมหาศาลที่เกิดจากการระเบิดตัวเองเอาไว้
