ุ้มด้วยพลังสวรรค์และพิภพได้ฟาดลงบนร่างของหลี่เต้าอย่างรุนแรง
โครม!
หลังจากโจมตีลงไป ทุกคนรวมถึงไกเซียนจงก็ต่างคาดหวังจะได้ผลลัพธ์บางอย่าง แต่การโจมตีอันดุดันนี้ เมื่อฟาดลงไปที่ร่างของหลี่เต้าแล้ว มันกลับเพียงแค่ทำให้เขาสั่นสะเทือนเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาของทุกคนก็หดเล็กลงด้วยความตกใจ นี่มันปีศาจอะไรกัน! การโจมตีสุดกำลังของผู้อยู่ในระดับมหาราชาปรมาจารย์กลับไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย
ในตอนนั้นเอง หลี่เต้าที่ถูกโจมตีก็หันไปมองผู้อาวุโสสำนักปราบสวรรค์ที่ยังไม่ทันได้ถอนการโจมตีกลับ ภายใต้การจับจ้องของหลี่เต้า ผู้อาวุโสสำนักปราบสวรรค์คนนั้นก็พลันรู้สึกสะท้านในใจ จากนั้นลางสังหรณ์ไม่ดีก็ผุดขึ้นในใจของเขา ทันทีที่เขากำลังจะหลบหนี จู่ๆ ก็พบว่าตรงหน้ามืดมิด มีมือข้างหนึ่งกำลังกุมใบหน้าของเขาไว้แน่น
“ปล่อยข้า!” ผู้อาวุโสสำนักปราบสวรรค์รีบดิ้นรนทันที เขาพยายามดิ้นให้หลุดพ้นจากการควบคุมของหลี่เต้า แต่ทว่าเมื่อถูกหลี่เต้าจับตัวไว้ เว้นแต่เขาจะฉีกใบหน้าของตัวเองออก มิเช่นนั้นแล้วก็ไม่มีทางเลือกที่สองอีก แน่นอนว่าเขาไม่มีทางฉีกใบหน้าของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงโจมตีไม่หยุดเพื่อบีบให้หลี่เต้าปล่อยมือ ส่วนหลี่เต้านั้นเขาใช้มือข้างหนึ่งต่อกรกับไกเซียนจง ขณะที่ปล่อยให้อีกฝ่ายโจมตีตามใจ การโจมตีโถมเข้าใส่หลี่เต้าอย่างรวดเร็ว การโจมตีระดับมหาราชาปรมาจารย์นั้นน่าชมไม่น้อย
กร๊อบ!
ชั่วขณะถัดมาเสียง
