หญิงในชุดนักบวชลอยอยู่กลางอากาศ มือของนางทำท่าวาดร่ายบางสิ่ง ในชั่วขณะถัดมาก็เกิดเสียงฟ้าคำรามดังขึ้นบนท้องฟ้า ทันใดนั้นเมฆดำหนาทึบพลันปรากฏขึ้นเหนือยอดเขา ปกคลุมทั่วทั้งภูเขาเอาไว้
“นี่มัน… วิชาเรียกสายฟ้าหาทิศหรือ?”
บนยอดเขา สีหน้าของท่านผู้อาวุโสสวีที่เพิ่งเอ่ยคำพูดเหล่านี้ออกมาได้เปลี่ยนไปทันที
จากนั้นเขาก็รีบจับชายเสื้อคลุมแล้ววิ่งหนีไปอย่างไม่ลังเล
เมื่อไฉอีและคนอื่นๆ เห็นเช่นนั้น พวกนางก็มองไปยังตำแหน่งที่หลีเต้ายืนอยู่ก่อน แล้วจึงออกคำสั่งว่า “ถอนกำลังออกจากที่นี่ก่อน!”
สุดท้ายก็มีเพียงหลีเต้าเท่านั้นที่ยังยืนนิ่งอยู่ใต้เมฆดำ หลีเต้าเงยหน้ามองเงาร่างบนท้องฟ้า
หญิงในชุดนักบวชรู้สึกประหลาดใจกับพลังของหลีเต้า เช่นเดียวกันกับที่หลีเต้าเองก็รู้สึกประหลาดใจกับพลังของนาง หากพูดถึงวรยุทธแล้ว ร่างกายนั้นอย่างมากก็มีวรยุทธอยู่ในระดับเซียนเทียนขั้นสูงสุดเท่านั้น
แต่ตอนนี้ หญิงในชุดนักบวชกลับทำให้เขารู้สึกว่านางมีพลังเหนือกว่าระดับมหาราชาปรมาจารย์ หรือแม้กระทั่งมีความรู้สึกคล้ายกับที่เคยได้รับจากอวิ๋นอ๋องในอดีต
พอคิดมาถึงตรงนี้ ในใจของหลีเต้าก็พลันนึกถึงบางอย่าง “ซิงเอ๋อร์ พี่ชายจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อปกป้องเจ้า”
หลังพูดจบ สายตาของเขาก็มองสำรวจขึ้นลงไปรอบๆ ในเวลาเดียวกันที่เชิงเขา
เมื่อความวุ่นวายบนภูเขาเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ ความสนใจของพวกหยางเหยียนก็จดจ่ออยู่ที่ยอดเขา
“ไม่รู้ว
