องค์ชายสามและองค์ชายสี่?”
ในดวงตาหลิวเผิงเผยแววสับสน “องค์ชายสามและองค์ชายสี่คือใครกัน?”
“เจ้าไม่รู้หรือ? แล้วเหตุใดเจ้าจึงปรากฏตัวที่เขตหลงเหมิน?” หลีเต้าเห็นว่าปฏิกิริยาของอีกฝ่ายไม่เหมือนกับการแสร้งทำ
“ข้าเพียงแค่ถูกเบื้องบนส่งมา คนที่เหมือนข้ายังมีอีกมาก”
“เจ้าไม่ใช่เจ้าสำนักหรือ?”
“แค่รองเจ้าหัวหน้าเท่านั้น ในสำนักปราบสวรรค์มีหกกลุ่ม และแต่ละสาขามีหัวหน้าหออย่างน้อยสิบคนขึ้นไป ส่วนข้าเป็นเพียงรองเจ้าสำนักเท่านั้น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลีเต้าก็ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว เดิมคิดว่าจับได้ปลาใหญ่ แต่ที่แท้กลับเป็นเพียงกุ้งตัวเล็กๆ
แตก็สมเหตุสมผลแล้ว ดูจากพลังที่หัวหน้าหอหลิวผู้นี้แสดงออกมา หากเขาเป็นปลาใหญ่จริง สำนักปราบสวรรค์ที่ว่านี้ก็คงไม่ได้เรื่องเท่าไร
ในที่สุด หลีเต้าก็เงยหน้ามองหลิวเผิง “หากเข้าใจตามที่เจ้าพูดเช่นนั้น เจ้าก็ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์แล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหลิวเผิงก็พลันเปลี่ยนไปทันที เขาจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของหลีเต้าได้อย่างไร
ดังนั้นเขาจึงรีบกล่าวว่า “มีประโยชน์ มีประโยชน์ อย่าฆ่าข้า แม้ข้าจะไม่รู้ว่าองค์ชายสามและองค์ชายสี่อยู่ที่ใด แต่ข้ารู้ว่ามีคนที่รู้แน่นอน”
“หืม? เจ้าพูดถึงผู้ใด?”
“สตรีศักดิ์สิทธิ์! สตรีศักดิ์สิทธิ์ต้องรู้แน่นอน!” หลิวเผิงรีบตอบเพื่อเอาชีวิตรอด
“สตรีศักดิ์สิทธิ์ควบคุมหนึ่งในหกกลุ่มของสำนักปราบสวรรค์ นางเป็นผู้นำระดับสูงในสำนัก
