ห้องโถงใหญ่ของจวนอู่อันกง
“หัวหน้า ครั้งนี้ท่านจะไปทั่งโจวงั้นหรือ?”
เสวี่ยปิงกับจางเมิ่งสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะมองไปยังหลีเต้าซึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน แล้วถามด้วยความประหลาดใจ
หลีเต้าพยักหน้า “องค์ชายสามและองค์ชายสี่หายตัวไปที่ทั่งโจว จำเป็นต้องไปที่นั่นสักครั้งเพื่อช่วยพวกเขาออกมา”
เสวี่ยปิงพยักหน้า “เข้าใจแล้วขอรับ ข้าจะไปแจ้งกองทัพ…”
“ช้าก่อน”
“หืม?”
“ให้แยกกองทัพฝู่ถูออกเป็นกลุ่มย่อย กลุ่มละไม่กี่คน แล้วให้แยกย้ายกันเข้าทั่งโจว”
“ขอรับ”
หากภารกิจที่ฮ่องเต้มอบหมายคือ การปราบปรามสำนักปราบสวรรค์ หรือใช้กำลังทหารปราบปรามชาวบ้านที่ก่อจลาจลในทั่งโจวโดยตรง หลีเต้าก็คงไม่ลังเลที่จะระดมกำลังกองทัพหมาป่าฝู่ถูห้าร้อยนายบุกเข้าทั่งโจวไปแล้วสังหารทุกคนในคราวเดียว
แต่ภารกิจครั้งนี้คือ การช่วยชีวิตองค์ชายสามและองค์ชายสี่
ดังนั้นเขาจึงต้องตรวจสอบก่อนว่า ทั้งสองคนนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ หากยังมีชีวิตอยู่ หลังจากช่วยคนทั้งสองออกมาแล้ว ก็ค่อยจัดการกับสำนักปราบสวรรค์และพวกกบฏทั่งโจว
จากความเข้าใจของเขาที่มีต่อองค์ชายสามและองค์ชายสี่ ทั้งสองคนนี้จะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นเขาสามารถนำคำสั่งของทั้งสองคนไปจัดการกับทั่งโจวต่อไปได้ หลังจากเหตุการณ์จบลงก็ยังมีพวกเขาคอยรับผิดชอบร่วมกัน
แต่หากองค์ชายสามและองค์ชายสี่เสียชีวิตไปแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฮ่องเต้จะทรงโกรธแค้นอย่างแน่
