แต่เป็นตำแหน่งรองจากตำแหน่งประธาน
ทั้งสองตำแหน่งนี้โดยทั่วไปแล้ว เป็นที่นั่งของเจ้าบ้านกับแขกผู้มีเกียรติ หรือไม่ก็เป็นที่นั่งของเจ้าบ้านกับภรรยาเท่านั้น
พวกเขามองดูหลีเต้าครั้งหนึ่ง แล้วก็มองดูเถียซานเหนียงอีกครั้ง
ทำไมดูเหมือนทั้งคู่เข้ากันได้ดีเช่นนี้?
แต่ทั้งสองคนก็รีบสลัดความคิดนี้ทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
เถียซานเหนียงเป็นสตรีที่ราชวงศ์ของพวกเขากำหนดไว้แล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่นางจะมีความสัมพันธ์ลับๆ กับคนนอก
นางคงนั่งอยู่ตรงนั้นในฐานะแขกผู้มีเกียรติอย่างแน่นอน
ทั้งสองมองที่นั่งของหลีเต้าด้วยความอยากแย่งมานั่ง
ทว่าที่แห่งนี้คือจวนอู่อันกง เจ้าของบ้านต้องนั่งอยู่ในตำแหน่งของตัวเอง
ถึงพวกเขาจะเป็นองค์ชาย แต่ก็ไม่อาจทำอะไรตามอำเภอใจได้
จาวคังและจาวหยงสบตากัน ต่างฝ่ายต่างตำหนิอีกฝ่าย อย่างไรก็ตามในไม่ช้าทั้งสองก็รีบปลอบตัวเองในใจ
ขอเพียงแค่อีกฝ่ายไม่ได้นั่งข้างนางก็พอแล้ว
หลีเต้ามองดูองค์ชายทั้งสองที่ ‘ลุ่มหลงในรูปโฉมจนเสียปัญญา’ แล้วส่ายหน้าเบาๆ อย่างเงียบงัน
เคยได้ยินมาว่าทายาทรุ่นนี้ของฮ่องเต้ ไม่มีใครมีลักษณะของกษัตริย์ผู้เฉลียวฉลาดเลย
แรกเริ่มเขาก็คิดว่าเป็นเพียงข่าวลือจึงไม่ได้เชื่อถือมากนัก
อย่างไรเสียฮ่องเต้ก็ไม่ใช่กษัตริย์ที่โง่เขลา ถึงลูกชายจะแย่แค่ไหนแต่ก็คงไม่ย่ำแย่เกินไปนักหรอก
แต่วันนี้เขาได้เห็นกับตาแล้ว การพูดว่าไม่มีลักษณะของกษัตริย์ผู้เฉลียวฉลาดนั้น ยังเป็นคำพูดที่ไพเ
