ิฬต่างปะทะกันค้างไว้ แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจมากกว่าคือสีหน้าของหลี่เตา ในตอนนี้สีหน้าของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง ง้าวมังกรทมิฬในมือไม่ขยับแม้แต่น้อย ไม่ว่าปราณกระบี่จะรุนแรงเพียงใดแต่ก็ไม่อาจสั่นคลอนเขาได้เลย
ทันใดนั้น หลี่เตาก็สะบัดข้อมือเบาๆ ส่งพลังไปยังง้าวมังกรทมิฬ ในชั่วขณะถัดมา ปราณกระบี่อันหนักหน่วงนั้นพลันสลายไปอย่างกะทันหัน กลายเป็นประกายสีเขียวเล็กๆ จางหายไปตรงหน้าหลี่เตา
หลี่เตามองไปยังโม่อู๋หมิงที่อยู่ห่างออกไปแล้วเอ่ยเสียงเบา
“ความแม่นยำใช้ได้ แต่พลังยังอ่อนไปหน่อย”
ภาพเหตุการณ์นี้ ประโยคนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตะลึงงัน พวกเขาไม่เคยเห็นคนที่หยิ่งผยองเช่นนี้มาก่อน หากแสดงท่าทีเช่นนี้กับคนธรรมดาก็คงไม่เป็นไร แต่คู่ต่อสู้กลับเป็นโม่อู๋หมิง คนคลั่งกระบี่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อสามสิบปีก่อน ฝีมือของเขาอย่างน้อยก็อยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุด นับว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดในยุทธภพ
