าได้อย่างง่ายดาย แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าพวกเขาส่วนใหญ่ไม่มีแม้แต่ความกล้าที่จะหยิบอาวุธขึ้นมาต่อหน้าฝ่ายตรงข้าม
แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ยังมีบางคนที่รวบรวมความกล้าที่จะลงมือ หากเป็นผู้ฝึกยุทธเซียนเทียนขั้นปลายหรือขั้นสูงสุดก็อาจจะยังพอดูได้ แต่ถ้าเป็นผู้ที่อยู่ในระดับเซียนเทียนขั้นต้นหรือขั้นกลางนั้น แม้ว่ากองทัพหมาป่าฝูถูจะมีเพียงห้าร้อยคนแต่พวกเขาก็ไม่สามารถรับมือได้
ต้องรู้ว่าในช่วงแรกนั้นตอนที่จางเหมิงและคนอื่นๆ อยู่ที่เมืองบาป พวกเขาสามารถใช้คนเพียงสามร้อยคนต่อสู้กับผู้ฝึกยุทธระดับเซียนเทียนสองคนได้ ดังนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย เมื่อคนที่รวบรวมความกล้าเหล่านั้นปะทะเข้ากับกองทัพหมาป่าฝูถู เพียงแค่เผชิญหน้ากันครั้งเดียวพวกเขาก็ถูกทำลายไป และพอเผชิญหน้ากันครั้งที่สองพวกเขาก็ถอยร่น สุดท้ายพอเจอกันครั้งที่สามก็ถูกตัดหัวแยกร่างแล้ว
และในเมื่อพวกคนเหล่านี้ยังตกอยู่ในสภาพอเนจอนาถเช่นนี้แล้ว คนที่เหลืออยู่จะมีผลลัพธ์ที่ดีได้อย่างไร ห้าร้อยคนที่ซุนเซียนส่งออกไปนั้น ทุกคนที่กล้าขวางทางการบุกของกองทัพหมาป่าฝูถูล้วนแต่ไม่มีข้อยกเว้น จุดจบมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
ใครขวางต้องตาย!
ในขณะเดียวกัน เนื่องจากทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่มามุ่งดูความสนุกยังไม่ทันได้ตอบสนองอะไรเลย ผลลัพธ์ก็คือพอกระพริบตาเพียงครู่เดียว พวกเขาก็พบว่ากองทัพหมาป่าฝูถูที่เดิมทีคิดว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรี
