ปด้านในก็จะเห็นว่าข้างในนั้นมีวัชพืชขึ้นรกเต็มไปหมดแล้ว กล่าวคือจวนหลังนี้นั้นเมื่อเทียบกับจวนโดยรอบแล้วกลับดูแปลกแยกอย่างเห็นได้ชัด
และที่นี่ก็คือ “จวนอันหยวนป๋อ” ในอดีต ทั้งยังเป็นบ้านเก่าของหลีเต้าอีกด้วย
หลังจากมองอยู่ครู่หนึ่งหลีเต้าก็ได้สติกลับมา เขาเห็นจิ่วเอ๋อร์ยังคงมีอารมณ์หม่นหมองอยู่บ้าง จึงยิ้มพลางลูบศีรษะของอีกฝ่าย “เอาละ สิ่งที่ควรกลับมาก็จะกลับมาเอง รออีกสักหน่อย”
“อื้อ!” จิ่วเอ๋อร์พยักหน้าหนักๆ กอดแขนของคุณชายตัวเองพลางกล่าวว่า “ข้าเชื่อในตัวคุณชาย”
ที่ด้านข้าง หลิวซิ่วเอ๋อร์และเหมียวเมียวซินสบตากัน สายตาของทั้งสองมองไปยังจวนร้างนั้น ในใจของทั้งคู่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
