มธาจะอยู่กับใครก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่ดาวจักรพรรดิไม่มีปัญหา เขาก็จะไม่มีปัญหาอะไร
ด้านนอกจวนผู้ว่าการ หลี่เต้าเผยสีหน้าประหลาดใจขณะมองไปยังฉูจ้าวที่นั่งหลับตาอยู่ในศาลา
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าฉูจ้าวเป็นเพียงชายชราธรรมดาคนหนึ่ง แต่เมื่อครู่นี้ในชั่วขณะที่พลังนั้นปะทุออกมา เขากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันอันตรายจากฉูจ้าว
แต่กลิ่นอายนั้นมาอย่างรวดเร็วและก็จากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน เมื่อเขาได้สติกลับมาและลองสัมผัสดูอีกหน กลับพบว่าอูจ้าวกลายเป็นคนธรรมดาอีกครั้ง
“อาจารย์ของพวกเราทะลวงขั้นแล้ว!”
ในตอนนั้นเอง ศิษย์วัยกลางคนจากสำนักเหวินหัวก็เอ่ยออกมาอย่างอดไม่ได้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เต้าจึงอดถามไม่ได้ว่า “อาจารย์เคยศึกษาวิชาบำเพ็ญหรือ?”
ศิษย์ผู้นั้นพยักหน้าตอบว่าเคย แต่อาจารย์เป็นผู้บำเพ็ญขงจื๊อ
“ผู้บำเพ็ญขงจื๊อ?”
ช่วงก่อนหน้านี้เขาได้รับหนังสือเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรเล่มหนึ่งมาจากเถียซานเหนียง
ในหนังสือมีการบันทึกเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญขงจื๊อเอาไว้ และไม่เพียงเท่านั้น ยังมีเรื่องของผู้บำเพ็ญเต๋า ผู้บำเพ็ญพุทธ และคำอธิบายเกี่ยวกับสาขาการบำเพ็ญเพียรที่เป็นแบบแผนดั้งเดิมอีกด้วย
ในนั้นคำบรรยายเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญขงจื๊อเป็นดังนี้
ผู้บำเพ็ญขงจื๊อก็บำเพ็ญพลังปราณแท้เช่นกัน เพียงแต่วิธีการบำเพ็ญขงจื๊อนั้น ส่วนใหญ่แล้วจะเน้นไปที่เส้นทางแห่งการรวมจิต
จากในสามขีดจำกัดใหญ่ ในการบำเพ็ญขงจื๊อไม่จำเป็นต้องทำการบำเ
