ยกลับไม่กล้าสู้ด้วย
พลังของเขาในตอนนี้คาดว่าอยู่ในระดับมหาราชาปรมาจารย์ขั้นต้น ยังต้องพยายามพัฒนาต่อไป
พอคิดถึงตรงนี้ หลี่เต้าก็ตัดสินใจหาคนมาอธิบายสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจงของระดับมหาราชาปรมาจารย์
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง
เมื่อเผชิญหน้ากับเฉินหยาง หลี่เต้าก็เกือบถูกพลังอำนาจสวรรค์เล่นงานเสียแล้ว ใครจะรู้ว่าระดับมหาราชาปรมาจารย์นี้จะมีท่าไม้ตายอื่นๆ อีกหรือไม่
ครึ่งวันต่อมา หลี่เต้ามาถึงสมาคมการค้าตระกูลเถี่ย
เหตุที่มาถึงที่นี่เพราะหลังออกจากการปิดด่าน เขาได้ถามหยางเหยียนและเหมียวเมี่ยวซิน ซึ่งเป็นคนที่อาจจะรู้เรื่องของระดับมหาราชาปรมาจารย์แล้ว
แต่ก็ไม่ได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับระดับมหาราชาปรมาจารย์มากนัก
โจวเซิงมีพลังไม่เพียงพอที่จะบรรลุถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์
ส่วนหยางเหยียนนั้น แม้จะอยู่ในเมืองหลวงเป็นเวลานานและมีการสืบทอดจากตระกูล แต่หยางหลินไม่ได้บอกเขาเกี่ยวกับสถานการณ์เหนือระดับมหาราชาปรมาจารย์ เพื่อไม่ให้เขาทะเยอทะยานเกินไป
ส่วนเหมียวเมี่ยวซินที่ครอบครองราชันกู่ก็ไม่รู้เช่นกัน เพราะปรมาจารย์กู่ไม่เหมือนกับนักบำเพ็ญทั่วไป
สุดท้ายมีเพียงเถี่ยซานเหนียงที่อาจจะรู้ เพราะในปัจจุบันนางจำเป็นต้องรู้บางสิ่งภายในหอสมาคมการค้าตระกูลเเถี่ย
“ท่านต้องการรู้เกี่ยวกับระดับมหาราชาปรมาจารย์? ท่านไม่ได้บรรลุระดับมหาราชาปรมาจารย์ไปแล้วหรอกหรือ?”
หลังจากได้ยินคำถามของหลี่เต้า เถี่ยซานเหนีย
