ดการรวมจิต เนื่องจากสิ่งที่รับรู้มีความแตกต่างหลากหลาย วิธีการจึงแปลกประหลาดและเปลี่ยนแปลงได้มาก”
“สุดท้ายขีดจำกัดการหลอมร่าง ค่อนข้างเป็นไปตามกฎเกณฑ์ และเป็นวิธีที่มั่นคงที่สุด”
“โดยสรุป ทั้งสามวิธีต่างมีข้อดีและข้อเสียของตัวเอง”
ทันใดนั้น หลี่เต้านึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามทันทีว่า “แล้วสามารถทะลวงทั้งสามขีดจำกัดใหญ่พร้อมกันได้หรือไม่?”
“พร้อมกัน?”
เถี่ยซานเหนียงตอบ “แน่นอนว่าได้ หากมีผู้ใดสามารถทะลวงทั้งสามขีดจำกัดใหญ่พร้อมกัน ก็จะไม่มีจุดอ่อนใดๆ เลย สามารถเรียกได้ว่าเป็นการทะลวงขั้นที่สมบูรณ์แบบ”
“แต่บุคคลเช่นนี้ไม่ได้ปรากฏมาเกือบพันปีแล้ว เพราะคนทั่วไปไม่มีอายุขัยยาวนานขนาดนั้น”
“อย่าคิดมากไป สำหรับผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ ระดับมหาราชาปรมาจารย์ก็ถือเป็นขีดจำกัดแล้ว ส่วนระดับเทพมนุษย์ ก็นับเป็นขั้นในตำนานแล้ว อย่าพูดถึงการคิดเรื่องพวกนี้เลย”
หลี่เต้าเงยหน้าถาม “เจ้ารู้จักเทพมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่บ้างหรือไม่?”
เถี่ยซานเหนียงกลอกตา “ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร ข้ายังไม่เคยพบระดับมหาราชาปรมาจารย์สองหรือสามคนเลยด้วยซ้ำ”
“สรุปคือ เมื่อถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์ วิธีการส่วนใหญ่ล้วนเป็นการประลองพลังอำนาจสวรรค์ มีเพียงส่วนน้อยที่อาจมีวิธีการอื่น”
