ต้าได้มีความคิดในใจแล้ว
แม้จะรู้ว่าการเผชิญหน้าโดยตรงจะไม่อาจเอาชนะเฉินหยางได้ แต่หลี่เต้าก็ยังคงเลือกที่จะโจมตีก่อน
“ช่างรนหาที่ตายจริงๆ!”
เฉินหยางหัวเราะเยาะในใจ พร้อมกับถอนหายใจโล่งอก เพราะเขาพบว่าแม้ว่าด้วยพลังของเขาในตอนนี้ถึงอีกฝ่ายจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่เขาก็ไม่สามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ในเวลาอันสั้น
หากหลี่เต้าต้องการหลบหนี เขาก็ยากที่จะกักตัวอีกฝ่ายไว้ได้ และหากอีกฝ่ายจากไปแล้วรายงานเรื่องนี้ต่อราชสำนัก ปัญหาก็อาจจะใหญ่โตขึ้น แม้ว่าเขาจะทะลวงระดับมหาราชาปรมาจารย์แล้วแต่ก็ยังเกรงกลัวราชสำนักอยู่มาก ท้ายที่สุดแล้วตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเขาก็เคยได้ยินตัวอย่างของระดับมหาราชาปรมาจารย์ที่ถูกราชสำนักปราบปรามมาไม่น้อย
เขาเพิ่งทะลวงระดับมหาราชาปรมาจารย์ได้ ย่อมไม่อยากกลายเป็นรายต่อไป ดังนั้นเขาจำเป็นต้องมั่นใจว่าวันนี้จะสามารถกักตัวหลี่เต้าไว้ที่นี่ให้ได้
เมื่อมองดูหลี่เต้าที่กำลังเข้ามาเผชิญหน้า เฉินหยางก็ลงมือโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ภายใต้อิทธิพลของอำนาจสวรรค์ ผลลัพธ์ของการปะทะกันระหว่างทั้งสองฝ่ายก็ไม่แตกต่างจากก่อนหน้านี้ ทุกครั้งจบลงด้วยการที่หลี่เต้าพ่ายแพ้ถูกกระแทกจนกระเด็นออกไป
คนที่มีหูตาก็สามารถมองเห็นได้ว่าหลี่เต้าในตอนนี้ยังไม่มีกำลังมากพอที่จะต่อกรกับเฉินหยาง
แต่หลี่เต้าก็ยังดื้อดึงที่จะลุกขึ้นมาสู้ใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าหลังจากพ่ายแพ้ โชคดีที่หลี่เต้ามีพลังกายที่น่าตกใจ พลังป
