ามทรงจำของเขาเลย
เมื่อนึกถึงสถานที่ที่เขากำลังจะไปเขาก็พอจะเดาได้ว่าสิ่งเหล่านี้คืออะไรและเขายังสังเกตเห็นว่าแมลงในอุ้งมือของเขาไม่ได้ตายจากการชนแต่เพียงแค่สลบไป
สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกสงสัยเหล่านั้นต่างพากันหนีไปทันทีหลังจากเข้าใกล้เขาในระยะหนึ่งในใจเขายิ่งเริ่มสงสัยมากขึ้น นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทั้งๆ ที่เขาไม่มีกลิ่นไล่แมลงอะไรเลย
ท่ามกลางความสงสัย หลี่เต้าหลับตาลงแล้วแผ่จิตวิญญาณของตนออกไปเพื่อรับรู้สถานการณ์รอบตัว
เขาลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็วใบหน้าปรากฏแววเข้าใจแจ่มแจ้ง เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมแมลงบินเหล่านี้ถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้ต่อเขา
จากการรับรู้เมื่อครู่เขาสัมผัสได้อย่างคลุมเครือถึงพลังงานที่มองไม่เห็นซึ่งแผ่กระจายอยู่รอบตัวเขาในรัศมีหนึ่งจั้ง และแมลงบินเหล่านั้นเมื่อเข้าใกล้ขอบเขตนี้ก็จะหันหัวกลับทันที สถานการณ์นี้คล้ายกับเมื่อสัตว์ตัวเล็กๆ เข้าไปในอาณาเขตแล้วสัญชาตญาณก็บังคับให้พวกมันหนีไป
เปรียบเสมือนผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งสามารถใช้วรยุทธ์ของตนสร้างความกดดันข่มผู้ที่มีวรยุทธ์อ่อนแอกว่า
แต่เขาไม่มีวรยุทธ์ดังนั้นน่าจะเป็นพลังกายที่มอบความสามารถพิเศษนี้ให้เขา ทว่ารายละเอียดที่แท้จริงเป็นอย่างไรเขาก็ไม่รู้แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรนี่ก็ถือเป็นเรื่องดี อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องเสียเวลาไปจัดการกับแมลงบินพวกนี้ด้วยตัวเอง
เมื่อผู้คนบางส่วนถูกแมลงบินไล่ต้อนให้ออกไปจำนวนผู้คนก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ในระห
