วงหน้า พวกเจ้าคงรู้ถึงความสามารถของไป่เฉี่ยนกันดีอยู่แล้วกระมัง”
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ทุกคนก็ไม่มีความเห็นอื่นใดอีก ด้วยความสามารถในปัจจุบันของไป่เฉี่ยนและโม่เฉี่ยน หากต้องการส่งข่าวสารพวกมันสามารถส่งจากเขาหมื่นลี้มายังเมืองเทียนหนานได้ในเวลาอันสั้น
ที่สำคัญกว่านั้นคือตอนนี้พวกมันได้เปลี่ยนจากสัตว์ตัวเล็กกลายเป็นสัตว์ตัวใหญ่ยักษ์จนกระทั่งสามารถแบกคนบินไปด้วยได้แล้ว ดังนั้นการเดินทางครั้งนี้ของหลี่เต้าจึงสะดวกกว่าที่คิดไว้
หลังจากจัดการเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว เขาก็บอกลาจิ่วเออร์และกองทัพหลัวซา หลังจากนั้นเขาก็ออกเดินทางเพียงลำพัง
สองวันต่อมา บนเส้นทางโบราณแห่งหนึ่งใกล้กับเขาหมื่นลี้ มีร่างของคนผู้หนึ่งกำลังขี่ม้าเดินทางอยู่ เมื่อมองอย่างละเอียดร่างนั้นสวมชุดสีดำ สวมงอบกว้าง เงาของงอบปกปิดใบหน้าเกือบครึ่ง
ไม่นานนักร่างนั้นก็หยุดลงอย่างกะทันหัน เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่ทั้งหล่อเหลาและเปี่ยมไปด้วยความองอาจ
“ถึงแล้วหรือ…” หลี่เต้าพึมพำพลางมองไปยังหลักศิลาโบราณที่สลักอักษรสามคำ ‘สือกู่เจี้ยน’ อยู่ไม่ไกล
หลังจากนั้นเขาก็เดินทางต่อไปตามเส้นทางโบราณอีกประมาณสองสามลี้ เส้นทางใหญ่ที่รวมจากเส้นทางเล็กๆ หลายสายปรากฏอยู่เบื้องหน้า เมื่อมองไปในระยะไกลก็เห็นกำแพงเมืองโบราณตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างภูเขาสองลูก
ในเวลาเดียวกันมีผู้คนเดินทางออกมาจากเส้นทางภูเขาอื่นๆ ด้วยเช่นกัน หลี่เต้าค่อย
