เมื่อเที่ยวเสร็จแล้ว หลี่เต้าก็พาจิ่วเอ๋อร์กลับมาที่จวนผู้ว่าการหลังจากจิ่วเอ๋อร์เข้าไปในเขตด้านในแล้ว หลี่เต้าก็เจอกับเฉินโหยวที่ลานบ้านในเขตด้านนอกอีกครั้ง จึงเอ่ยสั่งการว่า
“เฉินโหยว ส่งคนไปแจ้งเว่ยอวิ๋น หยางเหยียน ให้พวกเขาปิดประตูเมืองอีกสามวันแล้วค่อยเปิดให้สัญจรได้ตามปกติ หลังจากนั้นเพียงแค่จัดคนเฝ้าประตูตามปกติก็พอแล้ว”
“ขอรับ!” เฉินโหยวพยักหน้าตอบ
ในตอนนั้นเอง มีเงาร่างหนึ่งรีบร้อนเข้ามาในลานบ้าน“หัวหน้า ในที่สุดก็หาท่านเจอแล้ว!”
เมื่อเห็นหลี่เต้า เสวี่ยปิงก็รีบเข้ามาหาในทันทีหลี่เต้าหันไปมองใบหน้าที่ดูร้อนรนของเสวี่ยปิงแล้วถามขึ้น “เจ้าเป็นอะไรไป? ทำไมถึงรีบร้อนนัก”
เสวี่ยปิงถอนหายใจยาวแล้วรีบพูดว่า “หัวหน้า พวกเราพบบางสิ่งใต้จวนตระกูลซุนที่ท่านต้องไปดูด้วยตัวเอง”
“ตระกูลซุน?”
หลังจากตระกูลซุนถูกทำลาย ทุกสิ่งที่เหลืออยู่ภายในก็ถูกริบเป็นของหลวงให้จวนผู้ว่าการใช้ในการดำเนินงานประจำวันและผู้ที่รับผิดชอบจัดการเรื่องเหล่านี้ก็คือเสวี่ยปิง
ไม่นานหลังจากนั้น ภายใต้การนำของเสวี่ยปิง หลี่เต้าก็ติดตามมาจนถึงจวนของตระกูลซุนในเวลานี้ จวนตระกูลซุนทั้งหมดถูกกองทัพฝูถูปิดล้อมอย่างสมบูรณ์แล้ว
เมื่อเดินเข้ามาในตระกูลซุน หลี่เต้าก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วสูดดมกลิ่นในอากาศ มีกลิ่นเน่าเหม็นจางๆ ลอยอวลอยู่ในอากาศ
หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็เดินทางมาถึงส่วนลึกของจวนตระกูลซุนหลังเดินเข้าไปในห้องหนึ่ง
