ิง”
หลี่เต้าพยักหน้า แล้วหันไปมองด้านข้าง พูดว่า “ท่านรองเจ้าเมืองโจว ท่านจะยืนฟังอยู่ข้างๆ ไปถึงเมื่อไร”
พูดจบ ร่างของโจวเซิงก็เดินออกมาจากมุมห้อง ประสานมือคำนับกล่าวว่า “ท่านผู้ว่าการ”
หลังจากมองสำรวจรองเจ้าเมืองโจวไปรอบหนึ่ง หลี่เต้าก็เอ่ยปากว่า“รองเจ้าเมืองโจว ข้าจะมอบหมายงานหนึ่งให้ท่าน ท่านว่าอย่างไร”
รองเจ้าเมืองโจวชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “งานอะไรหรือ”
“เรื่องการตัดสินโทษน่ะ”
ไม่นานหลังจากนั้น รองเจ้าเมืองโจวก็ปรากฏตัวในคุกพร้อมกับหนังสือคู่มือเล่มหนึ่งในมือในใจของเขาตอนนี้รู้สึกสับสนอยู่บ้าง ทั้งที่ตกลงกันไว้แล้วว่าจะเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์เท่านั้น แต่ทำไมเขาถึงได้รับงานใหม่ที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้โดยไม่รู้ตัวเช่นนี้
เมื่อมองดูห้องขังที่แน่นขนัดตรงหน้า เขาก็เปิดหนังสือในมือออกสิ่งที่บันทึกอยู่ในคู่มือมิใช่อื่นใด แต่เป็นความผิดที่คนในห้องขังเหล่านี้ได้ก่อไว้
หลังจากอ่านดูสักพัก รองเจ้าเมืองโจวก็หยิบพู่กันที่ชุบหมึกแดงออกมาและเริ่มขีดฆ่าบนคู่มือไม่นานนัก ชื่อส่วนใหญ่บนคู่มือก็ถูกเขาขีดฆ่าออกไปหมดแล้ว
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็ส่งคู่มือให้กับหลิวเหนิง ผู้รับผิดชอบดูแลคุก “จัดการตามที่เขียนไว้ในนี้ก่อนเถอะ”
หลิวเหนิงรับคู่มือมาเปิดดูแวบหนึ่ง สีหน้าชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็มองโจวเซิงอย่างมีนัยยะลึกซึ้ง
เคร้ง!
หลิวเหนิงใช้มีดเคาะกำแพง “ออกมาทำงานได้แล้ว”
ไม่นาน ทหารกองทัพฝูถูส
