เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันนี้ ทั้งภายในและภายนอกจวนผู้ว่าการ
จางเมิ่งและคนอื่น ๆ นำกองทัพฝูถูสามพันนายกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
แต่แตกต่างจากครั้งก่อน วันนี้ทหารกองทัพฝูถูทุกคนสวมเกราะหนัก
ทุกคนอยู่ในสภาพพร้อมรบเต็มที่
หลี่เต้าเองก็เปลี่ยนมาสวมชุดเกราะที่เขาสวมใส่ในยามปกติ
เนื่องจากง้าวมังกรทมิฬชำรุด และยังไม่พบช่างที่เหมาะสมมาช่วยตีอาวุธให้
ดังนั้นเขาจึงถือหอกเหล็กดำไว้ในมือชั่วคราว
ขณะนี้ หลังจากกองทัพฝูถูเปลี่ยนอุปกรณ์แล้ว พวกเขาเหมือนกลับไปอยู่บนสนามรบอีกครั้ง
กองทัพวิญญาณและไอสังหารบนร่างของพวกเขาแผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัว
ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างหนัก
หากจะถามว่าใครที่รู้สึกตกตะลึงมากสุดในที่นี้
คงต้องเป็นโจวเซิงที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากด้านหลังของหลี่เต้า
เพราะในยามปกติ ทหารกองทัพฝูถูสวมชุดธรรมดาเพื่อความสะดวกในการสืบสวน
จึงทำให้ดูไม่โดดเด่นนัก
แต่เมื่อได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของกองทัพฝูถู ด้วยสายตาของโจวเซิง
เขาย่อมมองออกว่ากองทัพฝูถูที่อยู่เบื้องหน้านี้พิเศษเพียงใด
พึงรู้ว่าวรยุทธ์ของเขานั้นบรรลุถึงขั้นปรมาจารย์แล้ว แต่สามพันคนนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัด
เพียงแค่ทหารใต้บังคับบัญชายังมีพลังอานุภาพถึงเพียงนี้
แล้วผู้บัญชาการของพวกเขาล่ะ?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ โจวเซิงก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับหลี่เต้ามากขึ้นอีกส่วนหนึ่ง
“รองเจ้าเมืองโจว”
ในขณะที่โจวเซิงกำลังเหม่อลอย เสียงของหล
