ระกูลเถี่ย ขอคารวะท่านผู้ว่าการ”
“ตระกูลเถี่ย?”
หลี่เต้าเลิกคิ้วขึ้น มองสำรวจชายตรงหน้าแล้วถามว่า
“ตระกูลเถี่ยจากเมืองหลวง?”
“ขอรับ”
“ตระกูลเถี่ยจากเมืองหลวงมีธุระอันใดกับข้า?”
เมื่อได้ยินคำถาม เถี่ยซานหยิบบัตรเชิญออกมาจากอกเสื้อ ยื่นให้ด้วยสองมือพร้อมกล่าวว่า
“เรียนท่านผู้ว่าการ สมาคมการค้าตระกูลเถี่ยของพวกเรากำลังเตรียมเปิดสาขาใหม่ในเมืองเทียนหนาน วันนี้จึงมาเพื่อส่งบัตรเชิญโดยเฉพาะ หวังว่าท่านผู้ว่าการจะให้เกียรติ”
“เปิดสาขาในเมืองเทียนหนาน? ตระกูลเถี่ยของพวกเจ้าน่าจะศึกษาสถานการณ์ของชายแดนใต้และเมืองเทียนหนานมาก่อนแล้วกระมัง จะมาเปิดสาขาที่นี่เชียวหรือ?”
หลี่เต้ากล่าว
เถี่ยซานยิ้มบางกล่าวว่า
“หากเป็นเมื่อก่อน ตระกูลเถี่ยของพวกเราคงไม่สนใจสถานที่อย่างเมืองเทียนหนาน แต่ตอนนี้ต่างออกไปแล้ว”
“มีอะไรที่แตกต่างหรือ”
“เพราะท่านผู้ว่าการได้มาที่นี่”
“หืม?”
หลี่เต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยอย่างเชื่องช้า
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า”
เถี่ยซานประสานมือคำนับอย่างเคารพ
“เพราะสมาคมการค้าตระกูลเถี่ยของพวกเรา เชื่อว่าหากมีท่านผู้ว่าการอยู่ เมืองเทียนหนานจะกลายเป็นเมืองที่ดีขึ้น”
“พูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ การกระทำเช่นนี้ของสมาคมการค้าตระกูลเถี่ยของพวกเรา ล้วนเป็นเพราะท่านผู้ว่าการทั้งสิ้น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เต้าก็เลิกคิ้วขึ้น
“พวกเจ้าไม่กลัวว่าจะเดิมพันผิดหรือ”
“การเดิมพันกับท่านผู้ว่าการ ย่อมไม
