ำสั่งให้คุ้มครองเขาไปภูเขาหมื่นลี้หนึ่งครั้ง ตอนที่ไปทุกอย่างยังปกติดี แต่หลังกลับมาจากเทือกเขาหมื่นลี้ เขาก็มีบางอย่างเปลี่ยนไป เขาเปลี่ยนจากคนที่เคยขยันกลายเป็นคนเงียบขรึม แล้วจากเงียบขรึมก็กลายเป็นคนที่ตกต่ำ เพราะการเปลี่ยนแปลงของเขา ทุกสิ่งที่ควรจะดีงามก็กลับเสื่อมถอยลง”
“และตั้งแต่นั้นมา พวกกลุ่มอิทธิพลในแดนใต้ที่เคยกดดันไว้ได้ก็เริ่มเงยหัวขึ้นมาใหม่ จนสุดท้าย แผนการทั้งหมดที่เคยจะดำเนินการภายนอกเมืองเทียนหนานก็ถูกทำลายไปหมด ตอนนั้นพวกเราหลายคนไม่อยากให้ความพยายามของตัวเองสูญเปล่าไปเช่นนั้น จึงอยากจะหาเขาเพื่อถามให้รู้เรื่อง แต่ก่อนที่พวกเราจะหาเขาเจอ ก็มีข่าวว่าเขาถูกโจมตี หลังจากนั้นเขาก็ทิ้งทุกอย่างแล้วจากแดนใต้ไป”
“และหลังจากนั้น…” โจวเซิงถอนหายใจยาว พึมพำกับตัวเองว่า “หลังจากที่เขาจากไป พวกเราก็เริ่มถูกกลุ่มอิทธิพลในแดนใต้ตอบโต้ คนของจวนผู้ว่าการบาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน พิษกู่ในสมองข้าก็ถูกคนปล่อยเข้ามาในช่วงเวลานั้น ดังนั้น ข้าเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาจึงจากไป หากท่านอยากรู้จริง ๆ เกรงว่าคงต้องไปหาเขาและถามเขาด้วยตัวเองแล้ว”
ไปถามเขาหรือ? หลี่เต้าถามทันที “ผู้ว่าการคนก่อนของแดนใต้คือ…”
โจวเซิงเงยหน้าขึ้น เขาเอ่ยอย่างเชื่องช้าชัดคำ “บุตรชายของอดีตจ้าวอ๋อง ปัจจุบันคือเสียนอ๋อง”
“จ้าวอ๋อง? เสียนอ๋อง?” หลี่เต้าแสดงสีหน้างุนงง เพราะทั้งสองตำแหน่งนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาไม่คุ้นเคย
โจว
