โอรสสวรรค์กับโชคชะตา เดือนสี่ โอรสสวรรค์ออกพระราชโองการเตรียมจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองไทฮวง เชิญผู้แทนจากเผ่าต่างๆ ที่ต้าจิ่งเคยติดต่อมาแล้วให้เดินทางมาถึงซุนเทียนก่อนเทศกาลปีใหม่
ข่าวนี้แพร่ออกไปทั่วทั้งแผ่นดิน ผู้คนตื่นตระหนก เพราะส่วนใหญ่ยังมีอคติและความหวาดระแวงต่อชนต่างเผ่า ต่างคิดว่าโอรสสวรรค์กำลังชักจูงหมาป่าเข้าบ้าน!
แต่เมื่อโอรสสวรรค์ออกพระราชโองการแล้ว ก็เหมือนขอนไม้ลอยน้ำที่ผ่าครึ่งไปแล้ว เรื่องนี้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว
รัฐลัว หนึ่งในรัฐที่ร่ำรวยที่สุดของต้าจิ่ง ในจวนหลังหนึ่ง บุรุษผู้สวมหน้ากากเงินและชุดคลุมดำกำลังดื่มชาอยู่ หน้ากากนั้นปิดเพียงครึ่งหน้าบน เหลือจมูกและปากให้เห็น จากผิวหนังและเคราขาวของเขา คนผู้นี้เป็นคนชราแล้ว
เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นกะทันหัน คุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าเขาแล้วคารวะพลางกล่าวว่า “ท่านประมุข ชางหลางได้ถูกเลือกแล้ว”
ผู้ฝึกยุทธ์ผู้นั้นสวมชุดรัดรูป แววตาที่มองไปยังบุรุษชุดคลุมดำนั้นเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้
บุรุษชุดคลุมดำตอบกลับว่า “อืม ข้ารู้แล้ว เฝ้าติดตามเขาให้ใกล้ชิด”
“ขอรับ!”
ผู้ฝึกยุทธผู้นั้นหายตัวไปทันทีราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
ประตูห้องด้านข้างถูกเปิดออก เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาเป็นนักพรตชราฝูหนิง หากเจียงฉางเซิงอยู่ที่นี่เขาย่อมจำได้ว่าคนผู้นี้คือผู้ก่อตั้งอารามมังกรผงาด นักพรตชิงชวี แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสองร้อยปี เขาก็แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย เพียงแตมีล
