ณ ที่ห่างไกลออกไป จางเมิ่ง เว่ยอวิ๋น และเหล่าทหารแห่งต้าเฉียนที่เห็นภาพนี้ต่างรู้สึกตกตะลึง ก่อนจะแสดงสีหน้าวิตกกังวลออกมา
ในบรรดาพวกเขา จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ที่มีความผูกพันลึกซึ้งกับหลี่เต้ามากที่สุด ถึงกับอยากจะวิ่งเข้าไปช่วยโดยตรง
แต่สุดท้ายก็ยับยั้งตัวเองไว้ได้ เพราะพวกเขาเชื่อว่าหัวหน้าของพวกเขาจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้ เหมือนที่เคยทำมาก่อน
ในทางกลับกัน อีกฝั่งหนึ่ง ราชาเผ่าเลี่ยหั่วและผู้รอดชีวิตจากเผ่าเลี่ยหั่ว เมื่อเห็นถูหลู่แสดงพลังอันน่าเกรงขาม ก็ต่างแสดงสีหน้ายินดี
ราชาเผ่าเลี่ยหั่วถึงกับตะโกนออกมาอย่างอดไม่ไหวว่า
“ท่านอาจารย์ ต้องอย่างนี้แหละ จัดการเขาให้สิ้นซากในคราวเดียว!”
เหล่าขุนนางของเผ่าเลี่ยหั่วที่เหลือต่างพากันเห็นด้วย
…
ในขณะที่มือของเงาร่างพระโพธิสัตว์ใกล้เข้ามาทุกที
ทันใดนั้น ม่านตาในดวงตาของหลี่เต้าพลันสั่นไหว ค่อย ๆ แสดงความแจ่มชัดขึ้นมา
สาเหตุที่เกิดสถานการณ์เช่นนี้ เป็นเพราะเมื่อครู่นี้ การเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขาได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว
และในช่วงเวลาที่การเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้นนั้น หลี่เต้ารู้สึกเพียงว่าร่างกายของเขาเหมือนได้ทะลวงด่านบางอย่าง
ผิวหนัง เลือด เนื้อ เส้นเอ็น กระดูก!
เมื่อทั้งห้าส่วนนี้ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ ดูเหมือนว่าระหว่างพวกมันจะเกิดการสั่นพ้องที่สอดคล้องกันในบางแง่มุม
แต่ตอนนี้หลี่เต้าไม่มีเวลามาสำรวจสิ่งเหล่านี้แล้ว
เพราะฝ่ามือของเงาร่า
