ับคืนสู่ต้นกำเนิดเท่านั้น”
“พระชรา ท่านช่างพูดจาไพเราะนัก”
หลี่เต้าปักด้ามง้าวมังกรทมิฬลงบนพื้น ยกมือขึ้นโบกเบา ๆ พลางยิ้มบาง “เช่นนั้นท่านก็ลองดูสิว่าจะสามารถโน้มน้าวข้าได้หรือไม่”
ถูหลู่อาจจะคาดการณ์ผลลัพธ์เช่นนี้ไว้แล้ว บนใบหน้าจึงไม่มีท่าทีประหลาดใจ เพียงแต่ค่อย ๆ กล่าวว่า “หากเช่นนั้น ขออภัยที่อาตมาต้องเสียมารยาทแล้ว”
คำพูดเพิ่งจะจบลง พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวก็พลันระเบิดออกมาจากร่างของเขา
ภายใต้อิทธิพลของกระแสพลังนี้ ลมไร้นามพัดขึ้นมาในหุบเขา ท้องฟ้าทั้งหมดพลันมืดลงอย่างฉับพลัน
ต่อมา พระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ปกคลุมร่างของพระภิกษุชราก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นทีละน้อย
ในเวลาเดียวกัน ใบหน้าของพระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น และฐานดอกบัวเริ่มก่อตัวขึ้นใต้ร่าง
ในที่สุด พระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัว สูงราวสิบจั้ง มีแขนแปดข้าง ใบหน้าดุร้าย ก็ปรากฏขึ้นในหุบเขา
ณ ขณะนี้ ถูหลู่กำลังอยู่ภายในส่วนศีรษะของพระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่องค์นี้
หลังจากพระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่องค์นี้ก่อตัวขึ้น กระแสพลังที่เหนือกว่าขั้นกึ่งปรมาจารย์ก็ระเบิดออกมาจากร่างของถูหลู่ เขาแสดงความกดดันที่แท้จริงในขั้นมหาราชาปรมาจารย์ออกมา
ในตอนนี้ ไม่เพียงแค่หลี่เต้าเท่านั้น แม้แต่ผู้ที่ยืนดูการต่อสู้อยู่ห่าง ๆ ก็ล้วนตกตะลึงกับภาพนี้
เพราะพวกเขาทั้งหมดเพิ่งเคยเห็นยอดฝีมือขั้นมหาราชาปรมาจารย์ลงมือเป็นครั้งแรก
เมื