บทที่ 31 การทำลายล้าง

สัมผัสแห่งจิตใจ! สามารถตรวจจับความชั่วร้ายได้ทั้งหมดในโลก! ไม่ว่าจะเป็นเขาวงกตหรือภูตผี ตราบใดที่คู่ต่อสู้ยังไม่ถูกบดขยี้ ก็สามารถตรวจพบได้อย่างง่ายดาย! ภายใต้สายตาของหัวใจ วิธีการที่ซ่อนอยู่มากมายถูกเปิดเผย อย่างไม่ต้องสงสัย! สิ่งนี้แปลว่า? ! ในความมืด ร่างสีดำสามร่างมองดูฉากนี้ และหัวใจของพวกเขา เต็มไปด้วยความสับสน! ในขอบเขตเดียวกันนี้ ไม่มีใครสามารถมองผ่าน ค่ายกลหมอก ซ่อนเร้นได้! ยิ่งไปกว่านั้น ค่ายกลหมอกซ่อนเร้นที่ดำเนินการโดยทั้งสามต้อง แลกกับการเผาผลาญแก่นแท้โลหิต! แม้แต่คนที่อยู่บนจุดสูงสุดของขอบเขตมหาสมุทรปราณ ก็ไม่ สามารถตรวจจับได้! นอกเสียจากว่าผู้แข็งแกร่งที่อยู่ในขอบเขตมหาสมุทรปราณ จะต้องใช้พละกำลังทำลายรูปแบบสังหารที่ซ่อนอยู่ในหมอก! อย่างไรก็ตาม เย่ ชิวไป่ เป็นเพียง ขั้นกลางในขอบเขตคฤหาสน์ ม่วง เขตขั้นนั้นต ่ากว่าพวกเขา! แล้วเจ้าทำได้อย่างไร? หรืออาจเป็นเรื่องบังเอิญ? อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขานึกถึงเรื่องนี้ รู้สึกเหมือนว่า เย่ ชิวไป่ มีเจตจำนงของดาบพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า! ดูเหมือนว่าจะตัดผ่านช่องว่างนี้! เจตจำนงของดาบ? ! ไม่มีในรายงาน เย่ ชิวไป่ ฝึกฝนมาเพียงสิบปี เป็นไปได้อย่างไรที่จะเข้าใจเจตจำนงของดาบ? ! ทันใดนั้น ปราณดาบที่แฝงไปด้วยเจตจำนงของดาบก็ฟันไปที่ ตำแหน่งของทั้งสามคนอย่างแม่นยำ! ใบหน้าของทั้งสามเปลี่ยนไปอย่างมาก เห็นเช่นนี้พวกเขาจะไม่รู้ได้อย่างไร เย่ ชิวไป่ ได้มองเห็นผ่านค่ายกลนี้แล้ว! “ค่ายกลถ่ายโอน รูปแบบสังหารเงา!” ทั้งสามคนทำปางมือพร้อมกันและพ่นเลือดเต็มปากออกมาใส่ รูปแบบค่ายกล! ทันใดนั้น หมอกในค่ายกลก็สลายไป และแทนที่เป็น มีดสั้นสีดำ จำนวนนับไม่ถ้วนแทงเข้าที่เจตจำนงแห่งดาบของ เย่ ชิวไป่! เนื่องจากหมอกนั้นไร้ประโยชน์ ดังนั้นจึงต้องเปลี่ยนใช้ค่ายกล สังหารเพื่อเผชิญหน้าโดยตรงแทน! อย่างไรก็ตาม เงาสังหารนั้นเป็นนักฆ่า ถ้าสูญเสียการปกปิดตัวตน เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเย่ ชิวไป่ในการต่อสู้เบื้องหน้าได้อย่างไร? มีดสั้นแห่งความมืดจำนวนนับไม่ถ้วนเหล่านั้นถูกตัดเป็นชิ้น ๆ ทันทีด้วยเจตจำนงของดาบ! การตัดยังคงไม่ลดลง จากนั้นก็เฉิอนไปทางพวกเขาทั้งสามคน! ใบหน้าของร่างในชุดดำเปลี่ยนไปอย่างมาก แต่ตอนนี้มันสาย เกินไปที่จะหลบ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงถือกริชไว้แนบอก กระแสแห่งปราณวิญญาณปรากฏขึ้นต่อหน้าเพื่อต่อต้าน เจตจำนงของดาบที่แหลมคม! แค๊รก! เสียงแตกดังต่อเนื่อง! เจตจำนงของดาบทุบชั้นของปราณป้องกันให้แตกเป็นชิ้นๆ! เจตจำนงดาบตกลงบนร่างของทั้งสามคน พุ่งผ่านไป! ทันใดนั้น สายโลหิตก็ฉีดพุ่งออกมาจากอกของทั้งสามคน! โจมตีครั้งเดียว สังหารหมดสิ้น! เย่ ชิวไป่ สบัดดาบอาโม่ในมือของเขา ดูฉากนี้อย่างเย็นชาราว กับว่าเขาไม่ใส่ใจ อีกด้านหนึ่ง ชิว หลี่เป่ย มองดูฉากนี้ด้วยความสยดสยองบนใบหน้าของเขา ในขณะนี้ เขาหมดสิ้นความคิดที่จะตัดศีรษะ เย่ ชิวไป่ แล้ว ตอนนี้เขาคิดแต่เพียงว่าจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร! อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาถูกพลังปราณของ เย่ ชิวไป่ ล็อค ไว้ และขาของเขาถูกตรึงไว้กับพื้น ไม่สามารถขยับได้! ชายสวมชุดเกราะทั้งสี่จากราชวงศ์หลัวอี้ก็นิ่งอึ้งเช่นกัน ในสายตาของพวกเขา เย่ ชิวไป่จะต้องตายอย่างแน่นอนหากเขา ถูกกับดักโดยค่ายกลหมอกสังหาร! อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ เย่ ชิวไป่ ไม่เพียงแต่ทะลวงผ่านค่ายกล เขายังสังหารนักฆ่าเงาสามคนในการโจมตีครั้งเดียว! แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขากังวล มันคือเจตจำนงของดาบ! เจ้ารู้อะไรไหม แม้แต่ใน แดนเหนือ ใน ราชวงศ์หลัวอี้! ไม่มีผู้ใดเลยที่เข้าใจเจตจำนงของดาบตั้งแต่อายุยังน้อย! ใครก็ตามที่สามารถเข้าใจเจตจำนงของดาบได้คือผู้ฝึกฝนดาบ อัจฉริยะ! คนประเภทนี้ แม้แต่ราชวงศ์หลัวอี้ก็ยังไม่กล้าที่จะรุกรานง่ายๆ มี แต่จะผูกมิตรกับพวกเขาเท่านั้น เห็น เย่ ชิวไป่ เดินไปหาคนทั้งห้าทีละก้าว ทุกครั้งที่ก้าว เจตจำนงของดาบในร่างกายจะพุ่งสูงขึ้น! ดวงตาของเขาเย็นชามาก ในสายตาของเขา คนทั้งห้านี้ตายไป แล้ว ปราณของดาบนั้นเหมือนงูและเจตจำนงของดาบก็เหมือนพิษที่ พ่นออกมาอย่างต่อเนื่อง! ร่างกายของ ชิว หลี่เป่ย เริ่มสั่นอย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นฉากนี้ด้วยตาของพวกเขาเอง ชายสวมชุดเกราะทั้งสี่ก็ รู้สึกหวาดกลัว หลังจากรู้สึกตัว พวกเขารู้สึกละอายใจและโกรธมาก คนเถื่อนจากแดนใต้ใต้จะให้ความรู้สึกเช่นนี้ได้อย่างไร? มันเป็นไปไม่ได้! ทันใดนั้น ปราณพุ่งออกมาจากหนึ่งในนั้น กลายเป็นกำปั้นยักษ์ เปื้อนโลหิต และพุ่งเข้าใส่ เย่ ชิวไป่! เย่ ชิวไป่ เห็นกำปั้นยักษ์สีโลหิตเข้ามาใกล้ แต่เขายังคงเดินไป ข้างหน้าโดยไม่ชักดาบ เมื่อกำปั้นยักษ์เปื้อนโลหิตกำลังจะเข้าโจมตีร่างของ เย่ ชิวไป่ เจตจำนงของดาบก็ระเบิดออกจากร่างกายของเขาโดยตรง! ทันใดนั้น เจตจำนงของดาบก็ปรากฏขึ้นทุกที่! กำปั้นยักษ์เปื้อนโลหิตถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ! ทันทีที่ย่างก้าวเล็กน้อย ร่างของ เย่ ชิวไป่ ก็หายไปจากที่เดิม! ในชั่วพริบตา เขาปรากฏตัวต่อหน้าชายสวมเกราะพร้อมกับนิ้วที่ ยื่นออกมา! ชายสวมชุดเกราะไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบโต้ เขาได้แค่มองดูนิ้ว ของเย่ ชิวไป่แตะหน้าผากของเขา! ฟุบ! เลือดพุ่งออกมาจากด้านหลังศีรษะของชายชุดเกราะ! นิ้วแทงหน้าผาก! “เจ้ากล้า! ราชวงศ์หลัวอี้จะไม่ยอม…” แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ เย่ ชิวไป่ก็ฟันดาบของเขาออกไป! หัวถูกตัดแล้วบินออกไป! เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้อง สองคนที่เหลือจึงล่าถอยทันที และเตรียมหนี! แต่ เย่ ชิวไป่ จะไม่ปล่อยให้เสือกลับไปที่ภูเขา หากอีกฝ่ายเข้ามาหนึ่ง เขาก็จะสังหารหนึ่ง! ไม่ช้าก็เร็ว เย่ ชิวไป่ จะเริ่มโจมตีและสังหารราชวงศ์หลัวอี้ ทั้งหมด! เย่ ชิวไป่ฟันเข้าใส่พวกเขาสองคนโดยตรงด้วยดาบเดียว! เจตจำนงของดาบนั้นท่วมท้น! มันกลายเป็นดาบขนาดใหญ่และเฉือนเกราะของทั้งสองคน! แต่ชุดเกราะนั้นไม่มีผลในการป้องกันใดๆ มันเหมือนกับกระดาษ ที่ถูกตัด! ทั้งหมดของ ราชวงศ์หลัวอี้ ถูกสังหารสิ้น! หลังจากถอดแหวนเก็บของทั้งหมดออกจากพวกเขาทั้งสี่แล้ว เย่ ชิวไป่ ก็มองไปที่ ชิว หลี่เป่ย ซึ่งขาของเขาสั่นตลอดเวลา ในตอนนี้ ชิว หลี่เป่ย ไม่หยิ่งผยองเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป และ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัว เย่ ชิวไป่ มองไปที่ ชิว หลี่เป่ย อย่างเย็นชา เขาได้ยินเพียงเขาพูดว่า: “เจ้า…ท่าน พี่ชายชิวไป่ข้าไม่ได้ทำ อะไรเลย ท่านช่วยปล่อยข้าไปได้ไหม เพื่อเห็นแก่ตระกูลชิว” เมื่อเห็น ว่าเย่ ชิวไป่ ไม่ไหวติง ชิว หลี่เป่ย ยังคงตัวสั่นและร้องขอ ความเมตตา “ข้าจะไม่รบกวนท่านอีกแน่นอนในอนาคต! และไม่ว่าท่าน ต้องการให้ข้าทำอะไร ข้าจะทำให้ท่านทุกอย่าง!” หลังจากพูดจบ เขา ก็คุกเข่าลงกับพื้น โขกศรีษะต่อหน้า เย่ ชิวไป่ เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่ ชิวไป่ไม่พูดอะไร แต่เตะหิน! หินแตกกระจายและเศษเล็กเศษน้อยก็ทะลุร่างของ ชิว หลี่เป่ย! หนึ่งในนั้นทะลุตันเถียน! ชิว หลี่เป่ย ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ปราณบนร่างกายของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่า ตันเถียนของ ชิว หลี่เป่ย ถูกทำลาย และฐานการบ่มเพาะทั้งหมดของ เขาก็หายไป ทำให้เขากลายเป็นขยะ! เมื่อรู้สึกถึงสภาพร่างกายของเขา ชิว หลี่เป่ย ก็ร้องออกมา “ฆ่า ข้า! ฆ่าข้า!” เย่ ชิวไป่ ไม่ตอบ หันหลังกลับและออกจากสถานที่ เย่ ชิวไป่ กลัวว่าดาบของเขาจะสกปรกหากเขาฆ่าคนประเภทนี้ หนึ่งวันก่อนสิ้นสุดในแดนลับคุกโลหิตเย่ ชิวไป่ ได้พบกับ หวงห ยิง “ศิษย์พี่ เจ้ากำจัดพวกเหล่าราชวงศ์หลัวอี้หมดแล้วหรือยัง” เย่ ชิวไป่พูดด้วยรอยยิ้ม “ใช่ ข้าสังหารสิ้นแล้ว” หงหยิงพยักหน้า นางไม่แปลกใจเลยที่เย่ ชิวไป่สามารถสังหาร คนเหล่านั้นได้ ที่สุดแล้วเขาคือศิษย์คนโตของท่านอาจารย์ ถ้าทำไม่ได้ก็แย่แล้ว เย่ ชิวไป่ ถาม: “ศิษย์น้อง เจ้าลุล่วงงานของเจ้าแล้วหรือยัง” หงหยิงพยักหน้าและพูดว่า: “ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของข้า กลับสู่จุดสูงสุด ข้าจะต่อสู้กับสวรรค์อีกครั้ง ในเวลานั้น ข้าอาจพึ่งพา ความแข็งแกร่งของเจ้า ศิษย์พี่” “เอาล่ะ แค่บอกข้าถ้าเจ้าต้องการอะไร” ในฐานะศิษย์ของอาจารย์และเป็นศิษย์พี่ เย่ ชิวไป่ จะไม่มีทาง ปฏิเสธอย่างแน่นอน