กันอยู่นี้ หยางหลินก็สังเกตเห็นกลุ่มคนที่กำลังรออยู่นอกจวนแม่ทัพ
หยางหลินเอียงหน้าถามว่า “เฉินโหยว คนไหนในกลุ่มนั้นคือแม่ทัพคนใหม่ของพวกเจ้า”
“เรียนท่านแม่ทัพ คือคนที่อายุน้อยที่สุดคนนั้นขอรับ”
เฉินโหยวตอบทันที
“อายุน้อยที่สุด?”
หยางหลินเลิกคิ้ว พึมพำว่า “วีรบุรุษรุ่นเยาว์สินะ”
ไม่นาน กองกำลังเสริมที่นำโดยหยางหลินก็มาถึงด้านนอกจวนแม่ทัพ
หยางหลินยกมือขึ้น กองทัพทั้งหมดก็หยุดลง ในขณะนั้น โหวหย่วนเลี่ยงก็รีบก้าวออกมาข้างหน้า ประสานมือคำนับกล่าว
“ขออนุญาตถาม ท่านคือท่านแม่ทัพหยางหลินใช่หรือไม่”
หยางหลินพยักหน้าแล้วลงจากม้า บรรดาแม่ทัพที่ติดตามมาก็พากันลงจากม้าพร้อมกัน
หยางหลินมองไปยังกลุ่มของหลี่เต้า สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่หลี่เต้าซึ่งยืนอยู่ตรงกลาง จากนั้นก็เอ่ยขึ้น
“หยางหลินนำทัพหนึ่งแสนนายมาเสริมกำลังด่านฟู่เฟิง ขอถามว่าแม่ทัพด่านฟู่เฟิงอยู่ที่ใด”
โหวหย่วนเลี่ยงแนะนำจากด้านข้างว่า
“เรียนแม่ทัพหยางหลิน แม่ทัพเสิ่นจงมีปัญหาด้านสุขภาพ ข้าจึงรับตำแหน่งแม่ทัพชั่วคราว หลังจากนั้นข้าก็ได้มอบตำแหน่งแม่ทัพให้แก่แม่ทัพคนใหม่ของพวกเรา และแม่ทัพคนใหม่ก็ช่วยให้ด่านฟู่เฟิงต้านทัพชนเผ่าเป่ยมหานได้สำเร็จ”
ในตอนนั้นเอง หลี่เต้าก็ได้ก้าวออกมา หยุดอยู่ข้างหน้าหยางหลินอย่างเหมาะสม เขาค่อย ๆ เอ่ยว่า
“แม่ทัพคนใหม่แห่งด่านฟู่เฟิง หลี่เต้าคารวะท่านแม่ทัพอาวุโส”
แม้หยางหลินเป็นแม่ทัพกองกำลังเสริม และในตอน