บทที่ 131 ปฏิกิริยาของราชาถ่ามู่
สามวันต่อมา ยามเช้าตรู่ ณ ท้องพระโรงในเมืองหลวงของเผ่าถ่ามู่
ราชาถ่ามู่มองไปยังขุนนางเบื้องล่าง ก่อนจะโบกมือพลางกล่าวว่า “หากมีธุระก็จงว่ามา หากไม่มีก็จงกลับไปจัดการเรื่องแนวหน้าเถิด”
“ฝ่าบาท เซินถูมีเรื่องกราบทูล” เซินถูผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนก้าวออกมาจากหมู่ขุนนางทูลรายงาน
ราชาถ่ามู่กล่าวถามตรง ๆ “มีอันใดก็ว่ามาเถิด”
เซินถูพยักหน้าก่อนทูลว่า “ฝ่าบาท มีรายงานจากแนวหน้า เกี่ยวกับการหายตัวไปของแม่ทัพเซินเจ๋อ บัดนี้มีเบาะแสแล้วขอรับ”
“เจ้าเซินเจ๋อมันมีข่าวแล้วหรือ? มันอยู่ที่ใดเล่า?”
เมื่อได้ยินชื่อเซินเจ๋อ ราชาถ่ามู่ก็โกรธเคืองในทันที เพราะหากไม่ใช่เพราะเซินเจ๋อทำให้เสียเวลา เจิ้นเป่ยโหวเสิ่นจงแห่งต้าเฉียนก็คงไม่มีทางรอดชีวิตกลับไปได้
หากตอนนี้เซินเจ๋อมาปรากฏตัวต่อหน้า เขาจะต้องให้มันชดใช้กรรมที่ก่อไว้อย่างสาสม
เซินถูสีหน้าแปลกพิกลก่อนจะทูลว่า “ฝ่าบาท ตามรายงานของหน่วยสอดแนม แม่ทัพเซินเจ๋ออาจสิ้นชีพแล้วขอรับ”
“สิ้นชีพ?” ความโกรธเคืองของราชาถ่ามู่สงบลงในทันที ก่อนจะกล่าวเสียงเข้ม “เป็นไปได้อย่างไรที่จะสิ้นชีพ เขาเพียงแต่ไปจัดการกับเมืองหวงซาเล็ก ๆ เท่านั้นมิใช่หรือ?”
เซินถูยิ้มขื่นพลางอธิบายว่า “ฝ่าบาท แม่ทัพเซินเจ๋อหายตัวไปที่เมืองหวงซาแห่งชายแดนต้าเฉียน ที่นั่นยังมีร่องรอยของกองทัพหลงเหลืออยู่ หากไม่มีอะไรผิดพลาด แม่ทัพเซินเจ๋อพร้อมทหารสามพันนายคงเสียช
