บทที่ 123 กองทัพวิญญาณ!
เสิ่นจงขี่ม้าพลางกวาดสายตามองวงล้อมของศัตรู จู่ ๆ ก็จับจ้องไปยังตำแหน่งหนึ่ง “ทุกคนตามข้ามา!”
เสิ่นจงสะบัดแส้ม้า นำหน้าควบตรงไปยังทิศทางนั้น จ้าวถ่งและฉีเซิ่งรวมถึงคนอื่น ๆ รีบตามไปติด ๆ
ในเวลาเดียวกัน กองกำลังหลายส่วนที่เป็นตัวแทนของเผ่าถ่ามู่ค่อย ๆ รวมตัวกันตามวงล้อมที่แคบลง
แม่ทัพของกองกำลังหนึ่งมองไปยังกองทหารม้าด้านข้างพลางขมวดคิ้วถาม “เซินเจ๋อไปไหน? ทำไมมีแค่พวกเจ้ามา?”
ชายผู้หนึ่งเดินออกมาจากกองทหารม้าตอบว่า “เรียนแม่ทัพเซินเหล่ย เนื่องจากค่ายของต้าเฉียนที่ชายแดนแห่งหนึ่งยังไม่ถูกทำลาย แม่ทัพเซินเจ๋อจึงนำกำลังไปปราบที่นั่น ด้วยความสามารถของแม่ทัพเซินเจ๋อ คงจะตามมาทันในไม่ช้า”
เซินเหล่ยขมวดคิ้ว “เซินเจ๋อนี่ทำอะไรอยู่ทั้งวัน ไม่รู้จักลำดับความสำคัญของงาน ถ้าองค์ราชารู้เข้า ต้องโดนลงโทษเป็นแน่”
หัวหน้ากองทหารม้าหนักพูดอย่างลำบากใจ “แม่ทัพเซินเหล่ย พวกเราควรสนใจเรื่องตรงหน้าก่อนดีกว่า”
“ฮึ” เซินเหล่ยแค่นเสียงเย็นชา สายตามองไปยังเป้าหมายของภารกิจครั้งนี้ เจิ้นเป่ยโหวเสิ่นจงแห่งแคว้นต้าเฉียน!
หืม?
หลังจากเซินเหล่ยมองเห็นชัดเจน ม่านตาของเขาหดเล็กลง พึมพำว่า “เขากล้าพาคนบุกทะลวงแนวรบเชียวรึ”
ทันใดนั้น ราวกับนึกบางอย่างได้ สายตาเหลือบมองกองกำลังด้านข้าง ในใจรู้สึกไม่ดี “เซินเจ๋อ เจ้าทำแผนการพังพินาศแล้วจริง ๆ”
พูดจบ เขาก็ออกคำสั่งกับผู้ใต้บังคับบัญชารอบข้างทัน
