หน้าของฉีเซิงก็บึ้งตึงในทันที เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ยินชื่อที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจนี้อีกครั้ง
อีกฝ่ายควรจะมีชีวิตที่ยากลำบากไม่ใช่หรือ? ทำไมฟังดูแล้วอีกฝ่ายไม่เพียงแต่ไม่ลำบาก แต่กลับดูเหมือนจะมีชีวิตที่ดีเสียด้วย
แม้ในสายตาของฉีเซิง อีกฝ่ายจะเป็นเพียงมดปลวก แต่เมื่อคิดว่าแผนการของตนกะจะกำจัดมดปลวกตัวเดียวให้ตาย แต่กลับทำให้อีกฝ่ายสบายใจ ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง
หากไม่ใช่เพราะสถานที่ไม่เหมาะสม เขาคงจะระเบิดอารมณ์ออกมาตรงนั้นเลย ทางด้านเสิ่นจงและจ้าวถ่งไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของฉีเซิง พวกเขายังคงสนทนากันต่อไป
