บทที่ 114 หลี่เต้าตายแล้ว!เพียงไม่กี่อึดใจผ่านไป เซินเจ๋อก็จำต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่ง นั่นคือพลังในขอบเขตเซียนเทียนของเขาไม่อาจเอาชนะคู่ต่อสู้ที่เหมือนปีศาจตรงหน้านี้ได้จริง ๆ
การที่ใครสักคนจะใช้เพียงพลังร่างกายก็สามารถต่อกรกับเขาได้ ถือเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้พบเจอคู่ต่อสู้เช่นนี้
ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้ถึงจุดอ่อนของตัวเอง หากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป สักวันเขาต้องเผยช่องโหว่และตายในมือของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน
ในตอนนั้นเอง สายตาของเขาเหลือบไปเห็นการเคลื่อนไหวของเซินไห่และอีกคนสองคน ดวงตาพลันเป็นประกาย
ปกติแล้วเวลาต่อสู้กับผู้อื่น เขาไม่ชอบให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเข้ามายุ่งเกี่ยวตามอำเภอใจ แต่นั่นก็เป็นเพราะเขามั่นใจว่าสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้
แต่ยามนี้เป็นเรื่องเป็นตาย เขาไม่มีเวลามาคำนึงถึงเรื่องพวกนั้น เซินเจ๋อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของทั้งสามคน
และหลี่เต้าผู้มีประสาทสัมผัสเหนือธรรมดาก็ย่อมรับรู้ได้เช่นกัน หลี่เต้าคิดในใจ ‘จะรุมข้าพร้อมกันหรือ?’
ไม่นาน เซินไห่และผู้ช่วยอีกสองคนก็มาถึงด้านข้าง จุดที่ทั้งสองคนกำลังต่อสู้กันอยู่
เซินเจ๋อเห็นภาพตรงหน้า จึงเปลี่ยนจากฝ่ายรับเป็นฝ่ายรุก พุ่งเข้าโจมตีหลี่เต้าอย่างดุดัน “ขวานบูชาสุริยัน!”
ในขณะเดียวกันนั้น คนทั้งสามก็ฉวยโอกาสโจมตีหลี่เต้าพร้อมกัน เนื่องจากได้รับรู้จากปากของเซินไห่ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายหลี่เต้า
ทั้งสามจึงมุ่งเป้าไปที่จุดอ่อน
