หารสามพันนายต่างล้มตายด้วยน้ำมือของหลี่เต้า
และพวกเขาก็ได้มอบคุณสมบัติที่มีค่าให้แก่หลี่เต้า หลี่เต้าถึงกับให้ฉายาทั้งสามคนนั้นในใจว่าช่างเป็นคนดีมีน้ำใจจริง ๆ
หลังจากนั้น เขาสะบัดง้าวมังกรทมิฬให้เลือดที่เปรอะเปื้อนกระเด็นออก แล้วเหลียวมองไปด้านหลัง
ในขณะที่เขาต่อสู้กับเซินไห่และคนอื่น ๆ อยู่นั้น เหล่าทหารที่เคยล้อมเขาอยู่ก็ได้เลือกที่จะไปโจมตีค่ายหวงซาทั้งหมดแล้ว
แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง เขาก็ยังมองเห็นความโหดร้ายที่เกิดขึ้นใต้กำแพงเมืองหวงซาได้
ในขณะเดียวกัน เขาก็สังเกตเห็นทหารบางส่วนปีนขึ้นกำแพงเมืองไปปะทะกับจางเมิ่งและคนอื่น ๆ แล้ว
เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้ หลี่เต้ากลับไม่ขยับเขยื้อน ก่อนหน้านี้ตอนอยู่บนกำแพงเมือง
เขาได้ใช้ธนูไม้เหล็กพันปียิงสังหารพวกทหารเผ่าถ่ามู่ที่มีวรยุทธ์สูงไปจนหมดแล้ว
หลังจากนั้นก็ได้เข่นฆ่าไปทั่วทั้งกองทัพสองพันนาย สังหารผู้ที่มีวรยุทธ์ไปเกือบหมด
ถึงกระนั้นแล้วหากพวกเขายังรับมือไม่ได้ ก็คงจะไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว
แน่นอน ที่จริงแล้วเขาก็อยากจะกลับไปเก็บศพอยู่เหมือนกัน แต่ช่วยไม่ได้
เพราะเขายังมีศัตรูที่น่าปวดหัวกว่านั้นรออยู่ หลี่เต้าหันกลับไป
เห็นเซินไห่กับอีกหลายคนขี่ม้าค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเขา เขารีบจับจ้องไปที่คนที่อยู่ตรงกลาง
ซึ่งดูเหมือนจะเป็นแม่ทัพใหญ่ สามารถควบคุมผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นกลางได้ เช่นนั้นย่อมต้องแข็งแกร่งกว่าแน่นอน
หลี่เต้ารู
