ากนั้นทั้งสองก็สนทนากันต่ออีกสักพัก เมื่อจ้าวถ่งรู้ว่าหลี่เต้าไม่สามารถฝึกยุทธ์ได้ ก็แสดงปฏิกิริยาเช่นเดียวกับผู้อื่น มองมาที่หลี่เต้าด้วยสายตาเวทนาและเสียดาย สำหรับเรื่องนี้ หลี่เต้าบอกว่าชินชาเสียแล้ว เหตุผลที่เขาเล่าเรื่องเหล่านี้ออกมาก็เพราะเข้าใจดีว่าบางเรื่องสุดท้ายแล้วก็ต้องเปิดเผยออกมาอยู่ดี การบอกไว้ก่อนก็จะได้ไม่ต้องถูกคนซักถามในภายหลัง ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เต้าก็ออกจากกระโจม