บทที่ 88 การไล่ล่าตามกฎที่ราชวงศ์ต้าเฉียนและชนเผ่าเป่ยหมานได้กำหนดร่วมกันไว้ ห้ามมีการปะทะกันในเขตกันชน หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งลงมือก่อนจะก่อให้เกิดปัญหาตามมามากมาย
จะสามารถโจมตีได้ก็ต่อเมื่ออีกฝ่ายข้ามเส้นเขตระวังภัยมาเท่านั้น
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมทหารม้าเป่ยหมานหลายร้อยนายเหล่านั้นถึงได้กล้าบังอาจเช่นนี้
เพราะหากฝ่ายนี้ลงมือก่อน พวกเขาก็จะมีข้ออ้างในการโจมตีค่ายทหารของราชวงศ์ต้าเฉียนที่ตั้งอยู่ตามชายแดน เมื่อถึงเวลานั้น เมื่อมีการถกเถียงกัน ราชวงศ์ต้าเฉียนก็จะยิ่งเสียเปรียบมากขึ้น
อาจมีคนกล่าวว่าราชวงศ์ต้าเฉียนก็สามารถใช้วิธีเดียวกันไปรบกวนชนเผ่าเป่ยหมานได้
แต่ในความเป็นจริง หากใช้วิธีนี้ได้ผลก็คงจะดี
ชนเผ่าเป่ยหมานเป็นแหล่งผลิตม้าพันธุ์ดี ม้าส่วนใหญ่ของราชวงศ์ต้าเฉียนล้วนมาจากการค้าขายกับชนเผ่าเป่ยหมาน
ทุกคนต่างรู้ดีว่าต้องเก็บของดีไว้ให้ตัวเอง เมื่อเทียบกับม้าที่ทหารราชวงศ์ต้าเฉียนขี่แล้ว ม้าของชนเผ่าเป่ยหมานนั้นมีคุณภาพดีกว่า
นี่จึงทำให้ทหารม้าของราชวงศ์ต้าเฉียนยากที่จะไล่ตามทหารม้าเป่ยหมานได้ทัน ในทางกลับกันอีกฝ่ายกลับไล่ตามพวกเขาได้ง่าย
ความแตกต่างในด้านความคล่องตัวทำให้ราชวงศ์ต้าเฉียนไม่สามารถทำเช่นเดียวกับพวกเขาได้
เช่นเดียวกัน ยังมีเหตุผลที่น่าปวดหัวที่สุดอีกข้อคือ เมื่อเผชิญกับการกระทำเช่นนี้ของพวกเขา ทางราชวงศ์ต้าเฉียนก็จำต้องระวังตัว
เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าบางกลุ่มของชนเผ่