ก็ทนไม่ไหวแล้ว ถ้าเจอพวกอันธพาลข้างในนั่น คงยิ่งทนไม่ไหวไปกันใหญ่”
“เจ้าว่าถ้าเจ้าหมอนี่ยกประตูขึ้นได้จริง ๆ จะทำอย่างไร?”
“เจ้าฝันไปหรือ? ประตูนี้สร้างจากไม้เนื้อแข็งทั้งบาน ยังผ่านการเจาะรูแช่น้ำมัน น้ำหนักยิ่งเพิ่มขึ้นอีกระดับ บวกกับแผ่นเหล็กและตะปูเหล็กข้างบน รวมกันแล้วอย่างน้อยก็หนักห้าพันชั่ง ถ้าเขายกคนเดียวได้จริง ข้าจะคุกเข่าขอรับเขาเป็นบิดาตรงนี้เลย!”
ทหารนายหนึ่งประกาศคำมั่นสัญญา
ทหารอีกนายตบหัวตัวเอง “ข้าคิดอะไรอยู่นี่ จะมีคนยกประตูนี้คนเดียวได้อย่างไร ถ้าเขายกได้ เจ้าจะรับเขาเป็นบิดา ข้าก็จะรับเขาเป็นท่านปู่เลย คุกเข่าคำนับเก้าครั้งด้วย”
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังถกเถียงกัน หลี่เต้าก็เตรียมพร้อมแล้ว
เขาตบประตูเบา ๆ แล้วถอดเสื้อส่วนบนออก เพราะเกรงว่าอาจจะทำให้เสื้อผ้าเสียหาย
หลังจำกถอดเสื้อออก หลี่เต้าที่ดูผอมบางในชุดปกติก็เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ผ่านการเสริมสร้างมาอย่างต่อเนื่อง กล้ามเนื้อสมบูรณ์แข็งแกร่ง ในที่สุดก็แผ่กลิ่นอายความดุดันออกมา
เมื่อมาถึงหน้าประตูใหญ่ เขาย่อตัวลงเล็กน้อย วางมือทั้งสองไว้ใต้คานไม้ที่พอเหมาะ
จากนั้นก็สูดหายใจลึก
“ยก!”
ชั่วขณะถัดมา หลี่เต้าย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้แรงจากเอว ขา และแขนทั้งสองข้างพร้อมกัน ดึงเอาพลังจากทุกส่วนของร่างกาย เพื่อให้การเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยกำลัง
ภายใต้แรงกดดันมหาศาลที่เขาผลักดันออกมา กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาเริ่มขยายตัวขึ้นอย่างเห็