อย อย่าขวางทางลูกค้าสิ” หลังจากพูดจบ เขาหันกลับมาเกาศีรษะพลางกล่าวว่า “ขออภัยด้วยท่านแขกผู้มีเกียรติ พวกมันไม่ได้มีเจตนาร้ายแต่อย่างใด”
หลี่เต้าพยักหน้าเบา ๆ “ข้าเห็นแล้ว”
เสี่ยวเอ้อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ อธิบายว่า “แขกผู้มีเกียรติอย่าได้ดูที่รูปลักษณ์ภายนอกของเขาที่ดูดุร้ายเลย คนผู้นี้มีชื่อเสียงในด้านความใจดี ชอบเลี้ยงสัตว์ตัวเล็ก ๆ พวกนี้มากที่สุด ที่ตาข้างหนึ่งบอดก็เพราะครั้งหนึ่งเคยช่วยสุนัขจรจัดเอาไว้แล้วถูกข่วนเข้าที่ตาโดยไม่ตั้งใจ”
จากนั้น ภายใต้การนำทางของชายตาเดียว ทั้งสามคนมาถึงห้องแห่งหนึ่ง ภายในห้องมีกรงสองใบวางอยู่ หลี่เต้าที่เพิ่งเดินเข้ามาก็ถูกดึงดูดความสนใจด้วยสิ่งที่อยู่ในกรงทั้งสอง ในกรงหนึ่งมีลูกหมาป่าสองตัว ตัวหนึ่งขนสีดำสนิททั้งตัว อีกตัวขนขาวบริสุทธิ์ทั้งตัว
ลูกหมาป่าสีขาวนอนทับอยู่บนหลังของลูกหมาป่าสีดำ เมื่อลูกหมาป่าสีดำเห็นคนแปลกหน้าเข้ามาก็ระแวดระวังทันที แต่ไม่ได้แสดงอาการคำรามแต่อย่างใด ราวกับเป็นผู้สังเกตการณ์ที่เยือกเย็น
ส่วนในกรงอีกใบมีลูกนกสองตัว ขนสีขาวแซมดำ แม้จะเป็นเพียงลูกนก แต่ดวงตาทั้งคู่กลับคมกริบผิดปกติ
“นี่มัน…เหยี่ยวไห่ตงชิงหรือ?” หลี่เต้าเอ่ยด้วยความประหลาดใจ
“แขกผู้มีเกียรติช่างมีสายตาแหลมคมนัก!” ชายตาเดียวมองดูสัตว์เล็ก ๆ ในกรงทั้งสองแล้วอธิบายว่า “เมื่อไม่นานมานี้ ขณะที่ข้าเดินทางค้าขายอยู่ภายนอก บังเอิญพบเห็นหมาป่าสองตัวต่อสู้กับเหยี่ยวไห่
