เห็นได้ชัด นั่นก็คือหลี่เต้า
สาเหตุที่ทำให้เขาดูแตกต่างก็คือความแข็งแรงของไตที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งสิ่งนี้ทำให้คนอีกสี่สิบเก้าคนในกลุ่มเริ่มรู้สึกอึดอัดใจอย่างไม่รู้ตัว ทันใดนั้น นายทหารก้าวออกมาอย่างรวดเร็ว โดยไม่รู้ตัว สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดไปที่หลี่เต้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขามองหลี่เต้าอย่างตั้งใจอยู่สักพัก ก่อนจะค่อย ๆ สังเกตเห็นว่านอกจากรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาจนสะดุดตาแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ทำให้เขาดูพิเศษไปกว่าคนอื่นเลย
เมื่อปรับอารมณ์แล้ว เขาหันกลับไปมองกองทหาร “พวกเจ้าต่อไปต้องระวังตัวให้ดี อย่าพูดจาส่งเดชต่อหน้าผู้ใด โชคดีที่ท่านเจิ้งไม่โกรธ ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าคงได้เจอดีแน่”
มีคนหนึ่งอดสงสัยไม่ได้จึงถาม “พี่ใหญ่ ท่านเจิ้งผู้นี้เป็นใครกันหรือ?”
“เป็นใครงั้นหรือ?” นายทหารหัวเราะเยาะ “เขาคือคนที่พวกเจ้าต้องร้องไห้อ้อนวอนเพื่อเอาใจ ไม่กล้าล่วงเกินเชียวละ พวกเจ้าจำไว้เพียงอย่างเดียว ในค่ายทหารแห่งแคว้นอวิ๋นนี้ แปดส่วนของหมอทหารล้วนเป็นศิษย์ของท่านผู้นี้ อีกทั้งผู้บัญชาการระดับสูงในค่ายทหารแคว้นอวิ๋นกว่าครึ่งล้วนเคยได้รับการช่วยชีวิตจากท่านเจิ้งมาทั้งนั้น รวมถึงแม่ทัพเจิ้นเป่ยโหวเสิ่นจ้งของพวกเราด้วย”
“ข้าจะบอกตามตรง พวกเจ้าจะไปสร้างศัตรูกับใครในค่ายทหารก็ได้ แม้แต่แม่ทัพบางคนก็ยังพอมีทางรอด แต่หากผู้ใดกล้าไปสร้างความไม่พอใจให้ท่านเจิ้ง ข้าขอบอกตรง ๆ เลยว่าเจ้าเตรียมตัวตายไว้ได้เลย”
