อวิ๋นฉี” เมื่อได้ยินคำถาม หลี่เต้ายิ้มบาง ๆ พลางตอบออกไปทันที “เพื่อเข้าร่วมกองทัพ”
เข้าร่วมกองทัพหรือ? เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนั้น ทหารยามเฝ้าประตูก็ชะงักไปชั่วขณะ สายตามองสำรวจคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ครู่หนึ่งผ่านไปเขาจึงถามว่า “เจ้าต้องการเข้าร่วมกองทัพหรือ? เพราะเหตุใด?”
หลี่เต้าตอบว่า “ก็เพื่อสร้างความดีความชอบให้แก่ตนเอง”ทหารยามเฝ้าประตูถามว่า “ในใต้หล้านี้มีที่ให้เข้าร่วมกองทัพมากมาย เหตุใดจึงต้องมาที่เมืองอวิ๋นฉี”หลี่เต้าตอบว่า “ข้าไม่ชอบหน้าชนเผ่าเป่ยหมาน”
ทหารยามเฝ้าประตู “???” หลี่เต้ายักไหล่พลางกล่าว “คำตอบของข้ามีปัญหาหรือ?”
“ไม่มีปัญหา” ทหารยามเฝ้าประตูกล่าวต่อ “เพียงแต่ว่าเจ้านั้นหน้าตาดีถึงเพียงนี้ยังจะมาเป็นทหาร ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน”
หลี่เต้ากล่าวเบา ๆ “ไม่มีอะไรต้องเสียดาย ถึงจะหน้าตาดีเพียงใด เมื่อร้อยปีผ่านไปก็เป็นเพียงกองกระดูกเท่านั้น แต่หากสามารถเข้าร่วมกองทัพและสร้างความดีความชอบ ทิ้งชื่อเสียงไว้ให้คนรุ่นหลัง เช่นนั้นจึงจะไม่เสียชาติเกิดที่ได้มาเกิดในโลกนี้”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทหารยามเฝ้าประตูอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “พูดได้ดีนัก ดูท่าเจ้าคงเคยศึกษาเล่าเรียนมา” เขาคืนป้ายประจำตัวให้พร้อมกับเตือนว่า “หากเจ้าต้องการเข้าร่วมกองทัพจริง ๆ อีกสามวันที่เมืองอวิ๋นฉีจะมีการรับสมัครทหาร เจ้าสามารถไปลองดูได้”
หลี่เต้าแสดงสีหน้าสงสัย “การเข้าร่วมกองทัพยังต้องมีการทดสอบ
