บทที่ 66 ปราณไร้เทียมทาน
เมื่อเวลาผ่านไป การร่ายรำง้าวมังกรทมิฬก็ยิ่งเร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ปลายง้าวมังกรทมิฬวาดผ่านพื้นด้วยความรวดเร็ว แม้มันจะไม่ได้สัมผัสกับพื้นดินโดยตรง แต่กลับทิ้งรอยยาวแปลกประหลาดไว้เบื้องหลัง เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่เต้าค่อย ๆ หยุดการเคลื่อนไหวในมือ เมื่อเขาลืมตาขึ้นมองไปรอบ ๆ กลับพบว่าลานหลังบ้านอยู่ในสภาพยับเยิน รอยขีดข่วนเต็มไปทั่วทุกที่ ไม่มีที่ใดที่ไม่ได้รับผลกระทบ แม้แต่กำแพงที่อยู่ห่างออกไปหลายจั้งก็ยังปรากฏรอยตื้น ๆ แต่ในขณะที่เขาฝึกง้าวไร้พ่ายกลับไม่รู้สึกถึงการปะทะแม้แต่น้อย
ฟิ้ว! ครั้งนี้หลี่เต้าลืมตาขึ้นแล้วฟาดง้าวมังกรทมิฬออกไป เขาเห็นด้วยตาของตัวเองว่าเมื่อฟาดง้าวมังกรทมิฬ ปลายง้าวนั้นกลับปรากฏคมดาบที่มองไม่เห็น จนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
“ปราณไร้เทียมทาน!” หลี่เต้าพึมพำกับตัวเอง ในง้าวไร้พ่ายมีบันทึกเกี่ยวกับปราณไร้เทียมทานเอาไว้ ปราณไร้เทียมทานคือสิ่งที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างพลังและทักษะ แข็งแกร่งและทรงพลัง ยิ่งพลังแข็งแกร่ง ปราณไร้เทียมทานก็ยิ่งแข็งแกร่ง มีพลังทำลายล้างที่แข็งแกร่งกว่าพลังภายใน เนื่องจากปราณไร้เทียมทานไม่สามารถฝึกฝนได้ ต้องอาศัยพลังบริสุทธิ์และทักษะอันแยบยลเท่านั้นจึงจะฝึกได้ ดังนั้นจึงมีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่สามารถควบคุมมันได้ เมื่อฝึกฝนง้าวไร้พ่ายจนสามารถใช้ปราณไร้เทียมทานได้ นั่นก็หมายความว่าวิชาง้าวไร้พ่ายได้สำเร็จข