บทที่ 65 ง้าวไร้พ่าย!
จิ่วเอ๋อร์เล่นกับหนูตัวน้อยในมือพลางถามว่า “คุณชาย มันมีชื่อหรือยังเจ้าคะ?”
“ชื่อหรือ?” หลี่เต้าตอบว่า “ข้าเพิ่งเก็บมันมาได้เมื่อวาน ยังไม่ทันตั้งชื่อให้ เจ้าช่วยตั้งชื่อให้มันสิ”
ดวงตาของจิ่วเอ๋อร์เป็นประกาย พูดอย่างตื่นเต้นว่า “ได้หรือเจ้าคะ?”
หลี่เต้าพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “แค่ชื่อเท่านั้น จะมีอะไรที่ทำไม่ได้”
“ขอบคุณคุณชายเจ้าค่ะ” จิ่วเอ๋อร์มองหนูตัวน้อยในอ้อมกอดด้วยความดีใจ ครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง ทันใดนั้นดวงตาก็เป็นประกาย “ข้ารู้แล้วว่าควรตั้งชื่ออะไรให้มัน”
“ชื่ออะไรหรือ?”
“คุณชาย พวกเราเรียกมันว่าหยวนเป่าดีไหมเจ้าคะ?”
“หยวนเป่าหรือ?” หลี่เต้าพึมพำแล้วถามว่า “ทำไมจึงตั้งชื่อนี้”
จิ่วเอ๋อร์หรี่ตายิ้มพลางกล่าวว่า “เพราะทุกคนต่างก็รักหยวนเป่าทั้งนั้น” หลังจากพูดจบ นางก็อุ้มหนูตัวน้อยขึ้นมาแล้วพูดขึ้นว่า “เจ้าตัวน้อย ต่อไปเจ้าจะชื่อหยวนเป่า เข้าใจหรือไม่?” หนูน้อยพยักหน้าตอบรับ เมื่อเห็นภาพนั้น จิ่วเอ๋อร์ร้องอย่างประหลาดใจว่า “คุณชาย หยวนเป่ามันเข้าใจคำพูดของข้าด้วยเจ้าค่ะ”
“ข้ารู้แล้ว” ขณะที่จิ่วเอ๋อร์กำลังเล่นอยู่กับหยวนเป่า หลี่เต้าก็ล้างหน้าในห้องเสร็จแล้วก็เดินออกมา ทว่าเพิ่งก้าวออกมา เขาก็เห็นสตรีที่เขาช่วยไว้ก่อนหน้านี้ต่างพากันยุ่งวุ่นวาย เนื่องจากในหมู่บ้านตอนนี้ไม่มีบุรุษ งานทุกอย่างจึงต้องทำกันเอง หญิงสาวคนหนึ่งกำลังแบกน้ำสองถังเดินไปยังห้องค
