บทที่ 62 พลังกายทะลุร้อย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงตอนค่ำ เนื่องจากเหตุการณ์ในตอนกลางวัน หญิงสาวเหล่านี้จึงเลือกบ้านที่มีลานกว้างในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ให้หลี่เต้าพักอยู่ในห้องนอนหลัก ส่วนพวกนางเองก็นอนแออัดกันในห้องรับรองอื่น ๆ ถึงแม้ในตอนกลางวันพวกนางจะไม่ได้แสดงออกถึงความรู้สึกใด ๆ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว การได้อยู่ในลานเดียวกับหลี่เต้าผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือพวกนาง ทำให้รู้สึกปลอดภัยทางจิตใจมากขึ้น
หลังจากที่ทุกคนหลับไปแล้ว หลี่เต้าที่อยู่ในความมืดก็ลุกขึ้นมาทันที เขามองไปยังจิ่วเอ๋อร์ที่กำลังหลับสนิทบนเตียงอีกฝั่ง แล้วค่อย ๆ เปิดประตูออกไปข้างนอกอย่างเงียบเชียบ เดินไปที่ลานบ้านคนเดียว หลังจากที่แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ แล้ว เขาก็พึมพำเบา ๆ
“ระบบ”
[นายท่าน : หลี่เต้า][พลังกาย : 96.89][คุณสมบัติที่ใช้ได้ : 29.14]
หลังจากที่ดูคร่าว ๆ แล้ว เขาก็พูดกับตัวเองว่า “เพิ่มอีก” ทันใดนั้น แต้มคุณสมบัติที่ใช้ได้ทั้งหมดก็ถูกเพิ่มไปที่พลังกาย
[นายท่าน : หลี่เต้า][พลังกาย : 126.03]
เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของระบบ หลี่เต้าคิดในใจว่า ‘ผลก็คือ’ สิ่งที่คาดเดาไว้ก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง หลังจากผ่านไปหลายสิบลมหายใจ เมื่อกระแสความร้อนที่เสริมสร้างพลังกายภายในร่างจางหายไป หลี่เต้าจึงเพ่งสายตาไปที่คำว่า ‘ทะลวงขั้น’
“ข้าไม่รู้ว่าครั้งนี้จะเป็นการเปลี่ยนแปลงสมรรถภาพร่างกายเช่นไร” พร้อมความอยา