งกายเริ่มค่อย ๆ จางหายไป หลังจากความรู้สึกฉีกขาดนั้นหายไปโดยสิ้นเชิง หลี่เต้าลองขยับตัวดู
กร๊อบ! หลังเสียงดังกร๊อบ! เลือดที่แข็งตัวบนตัวเขามีรอยแตกเล็ก ๆ ปรากฏขึ้น หลี่เต้าบีบมันเบา ๆ สะเก็ดเลือดในฝ่ามือก็กลายเป็นผงธุลีตกลงบนพื้น ภายใต้การควบคุมของเขา ร่างกายสั่นเล็กน้อย สะเก็ดเลือดทั้งหมดหลุดร่วงลงบนพื้น ราวกับเปลือกของตัวหนอนไหมที่ลอกคราบ ดูน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
“ไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของเลือดจะทำให้เกิดผลอะไร” การลอกคราบผิวหนังทำให้เขาสามารถต้านทานการบาดเจ็บได้มากมาย นั่นก็ถือว่าวิเศษมากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเลือดที่มีความสำคัญต่อมนุษย์คนหนึ่ง ซึ่งนั้นน่าจะทำให้เขาประหลาดใจได้บ้าง ในตอนนี้ เขาจะต้องหาเลือดของตนเองก่อน
เรื่องนี้ทำให้หลี่เต้าลำบากใจอย่างยิ่ง ผิวหนังของเขาหลังจากการเปลี่ยนแปลงได้รับการเสริมสร้างความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่องจากพลังกาย ตอนนี้พลังกายของเขาแข็งแกร่งทะลุร้อยแล้ว เขาเริ่มสงสัยว่า หากต้องปะทะกับผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนที่เคยต่อสู้กันมาก่อน พวกเขายังจะสามารถทำลายผิวหนังของเขาได้หรือไม่?
เขาหยิบดาบเหล็กทมิฬที่หยิบติดตัวมาก่อนหน้านี้ วางลงบนปลายนิ้ว ใช้แรงหนึ่งส่วน…ไม่พอ ใช้แรงสามส่วน…ก็ไม่พอ ใช้แรงห้าส่วน… ในที่สุด เมื่อใช้แรงไปเกือบครึ่งหนึ่ง เขาจึงสามารถบังคับให้ดาบเหล็กทมิฬแหลมเฉียดเข้าใกล้ผิวหนังได้อย่างยากเย็น
แม้จะเป็นเพียงนิดเดียว แต่ก็น่าจะพอที่จะบีบให้เลือดออ
