ากนั้นเขาก็ปล่อยหนูตัวนั้นลง วางลงบนโต๊ะหินข้าง ๆ
หลังจากที่หนูถูกวางลง มันก็ไม่ได้วิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก แต่นอนนิ่ง ๆ อยู่กับที่ รออยู่ครู่หนึ่ง หลี่เต้าก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เป็นไปได้หรือว่าเลือดที่เปลี่ยนแปลงนี้จะมีกลิ่นหอมเพียงอย่างเดียว และไม่มีผลกระทบอื่นใดเลย
ทันทีที่หลี่เต้าคิดเช่นนั้น ก็พบว่าหนูเริ่มมีอาการเคลื่อนไหว “จี๊ด ๆ!” เห็นได้ชัดว่าหนูส่งเสียงร้องออกมา แล้วเริ่มกลิ้งไปมาบนโต๊ะหิน บางครั้งคราวยังกระตุกไปด้วย ดูเหมือนกำลังทนทุกข์อย่างแสนสาหัส
หลี่เต้าขมวดคิ้ว โดยสายตาจับจ้องอยู่ที่หนูตัวนั้นอย่างไม่วางตา หลังจากผ่านไปสิบกว่าลมหายใจ สายตาของเขาก็เริ่มแน่วแน่ ปรากฏว่าหนูตัวนั้นหยุดดิ้นแล้ว และเกิดเหตุการณ์มหัศจรรย์ขึ้น ร่างกายของหนูตัวนั้นเริ่มขยายใหญ่ขึ้น ทั้งขา หางก็กลายเป็นหนาขึ้นราวกับว่ามันกลายพันธุ์ไปทั้งตัว สิ่งที่ทำให้หลี่เต้ารู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ เขากลับรู้สึกผูกพันลึกลับบางอย่างจากหนูตัวนี้
