่เนื้อที่อยู่บนปากแล้ว เขาจะสละทิ้งได้อย่างไร?
เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย หยิบดาบเหล็กทมิฬขึ้นพุ่งเข้าไปปลิดชีพเหล่าทหารม้าเป่ยหมาน ดาบฟาดฟันผ่าน เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูด กระเซ็นไปทั่วบริเวณ
[ฆ่าศัตรูสี่คน ได้รับคุณสมบัติ : 0.75]
ดาบที่สองพุ่งผ่านออกไป อวัยวะของฝ่ายตรงข้ามกระจายไปทั่ว
[ฆ่าศัตรูหกคน ได้รับคุณสมบัติ : 1.12]
สามดาบผ่านไป หัวมนุษย์หลุดกระเด็นลงกับพื้น
[ฆ่าศัตรู……]
ท่ามกลางการสังหาร หลี่เต้าได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่องที่ข้างหู ในที่สุด หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป ถนนสายยาวที่วุ่นวายก็เงียบสงบลง เห็นเพียงศพเกลื่อนกลาดอยู่ทั่วบริเวณ ไม่มีทหารม้าเป่ยหมานสักคนเดียวที่สามารถหนีรอดไปได้
“ช่วยข้าด้วย… ข้า… ข้าไม่อยากตาย!”
ในขณะนั้น มือที่เปื้อนเลือดยื่นออกมาจากกองศพ ทหารม้าเป่ยหมานที่ถูกตัดขาสองข้างและแขนหนึ่งข้างดิ้นรนพลางส่งเสียงครวญครางด้วยความทุกข์ทรมาน
ฉับ!
หลี่เต้าฟันเขาให้ตายโดยไม่ลังเล การจัดการกับคนเหล่านี้ ไม่จำเป็นต้องแสดงความเมตตา และด้วยเช่นนี้ ทหารม้าเป่ยหมานทั้งหมดก็ล้มตายลงภายใต้คมดาบของหลี่เต้า บริเวณรอบตัวเขามีซากศพและอวัยวะขาดกระจายอยู่เป็นบริเวณกว้าง สภาพแวดล้อมนั้นเปื้อนไปด้วยเลือดดูน่าสยดสยองอย่างยิ่ง
“ฮู่”
หลี่เต้าถอนหายใจยาวและค่อย ๆ ปรับสติให้สงบลง ครั้งนี้เขาสังหารได้อย่างสมใจ สังหารไปแล้วกว่าหนึ่งร้อยคน และทุกคนได้มอบคุณสมบัติให้เขาอย
