งชีวิตต่อไป โดยไม่ละทิ้งความหวังในการมีชีวิต
โดยสรุปแล้ว สตรีเหล่านี้ดูภายนอกเหมือนจะอ่อนแอ แต่จิตใจกลับแข็งแกร่งจนน่ากลัว
“คุณชาย ได้เวลาทานข้าวแล้วเจ้าค่ะ” ขณะนั้น จิ่วเอ๋อร์ก็ถือถาดอาหารอันโอชะมาให้ทันที หลี่เต้ามองดูอาหารอย่างรวดเร็ว ดูมีความอุดมสมบูรณ์มาก
“อาหารนี้มาจากที่ไหน?”
จิ่วเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “เป็นของพี่สาวหลิวที่ทำขึ้นเพื่อแสดงความขอบคุณผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกนางไว้”
หลี่เต้าส่ายหน้า แต่ก็รับอาหารมา “อย่าให้มีครั้งต่อไปอีก มิฉะนั้นข้าจะหักออกจากเงินเดือนของเจ้า”
ใบหน้าของจิ่วเอ๋อร์แดงเรื่อขึ้นมาด้วยความรู้สึกอับอายทันที
