บทที่ 54 อาวุธตระกูลและตำราลับสามเล่ม“คุณชาย!” จิ่วเอ๋อร์ลุกขึ้นนั่งบนเตียงอีกครั้ง พอลืมตาขึ้นก็เริ่มมองหาไปรอบด้าน ในไม่ช้านางก็เห็นเงาร่างหนึ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างโต๊ะในห้องของนาง
“คุณชาย!” จิ่วเอ๋อร์ตื่นเต้นรีบลงจากเตียงด้วยเท้าเปล่า วิ่งตรงไปหาหลี่เต้า
“เด็กน้อย รีบสวมรองเท้าให้เรียบร้อยด้วย” หลี่เต้าก้มหน้ามองคู่เท้าเล็ก ๆ ที่งดงามดุจหยก แล้วตำหนิออกมาหนึ่งประโยค สาวน้อยจึงรู้สึกถึงความเย็นเฉียบใต้ฝ่าเท้า นางแลบลิ้นน้อย ๆ แล้วรีบวิ่งกลับไป
ทันใดนั้นนางดูเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเงยหน้าขึ้นด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ ถามว่า “คุณชาย เมื่อคืนท่านเป็นคนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ข้าหรือไม่?”
“อย่างไรเล่า เจ้าอยากจะเอาผิดกับข้าหรือ?”“ไม่มี ๆ เจ้าค่ะ” จิ่วเอ๋อร์รีบส่ายหน้า“เช่นนั้นเจ้าคิดว่า…?”“ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ” พูดจบนางก็แดงหน้า พลางก้มหน้าสวมเสื้อผ้าและรองเท้า แต่ในใจกลับยินดี
ทันใดนั้น นางเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้จึงเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า “คุณชาย ข้าลืมบอกท่านว่าวันนี้อัครเสนาบดีจะส่งคนมายึดจวนของพวกเรา พวกเราจะทำอย่างไรดี?” จิ่วเอ๋อร์เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในจวนทั้งหมดให้หลี่เต้าฟัง
“จวนอัครเสนาบดี” เขาไม่รู้สึกแปลกใจกับเรื่องที่ตำแหน่งขุนนางของเขาถูกฮ่องเต้แห่งต้าเฉียนถอดถอน เพราะตระกูลหลี่ตกทอดมาถึงรุ่นของเขาเพียงคนเดียว และเขาก็ไม่มีทายาท ดังนั้นหลังจากเขา ‘เสียชีวิต’ การถูกริบถือเป็นเรื่องปกติ
