ี เพราะเขาเคยเป็นบุตรชายของตระกูลสูงศักดิ์ที่เสเพลเที่ยวเตร่ไปทั่ว ถึงขั้นเคยต่อสู้กับบุตรชายตระกูลสูงศักดิ์อื่น ๆ ในโรงน้ำชาเพื่อหญิงงามอันดับหนึ่ง เขาจึงเข้าใจนิสัยของบรรดาบุตรชายตระกูลสูงศักดิ์เป็นอย่างดี
หากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้น เขามีทางเลือกเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือหนี! เพราะตัวตนที่แท้จริงของเขาค่อนข้างละเอียดอ่อน หากมีผู้รู้เข้า คาดว่าทั่วทั้งแผ่นดินต้าเฉียนคงไม่มีที่ซ่อนให้เขาแน่
หลี่เต้าเดินตามปี้โหยวเอ๋อร์ไปยังรถม้าที่จะใช้พักอาศัยอย่างรวดเร็ว
“แม่นางโหยวเอ๋อร์” ขณะที่โหยวเอ๋อร์กำลังจะจากไป หลี่เต้าพลันเรียกนางไว้
“เจ้ายังมีธุระอะไรอีกหรือ?”
“รบกวนช่วยบอกคุณหนูของเจ้าหน่อย ข้าเป็นคนที่ชอบละเมอและพูดเสียงดัง โดยเฉพาะตอนที่อารมณ์ไม่ดี”
“เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับคุณหนูของข้าเล่า?”
“เจ้าบอกให้ก็พอแล้ว”
“ได้ แต่เจ้าอย่าลืมเรื่องพรุ่งนี้นะ”
“รู้แล้ว”
เมื่อกลับมาที่รถม้า ปี้โหยวเอ๋อร์ก็ส่งต่อข้อความของหลี่เต้าให้เถี่ยซานเหนียง
“น่าชังนัก!” เถี่ยซานเหนียงกัดฟันแน่น คิดไม่ถึงเลยว่านางที่แสดงความหวังดีกลับได้รับปฏิกิริยาเช่นนี้ เขาต่อต้านนางขนาดนี้เลยหรือ? หรือว่าเขาต่อต้านผู้หญิงทุกคน? แต่ไม่น่าใช่
เถี่ยซานเหนียงมองไปที่ปี้โหยวเอ๋อร์ ท่าทีของคนผู้นั้นที่มีต่อสาวใช้ของนางดีกว่ามากนัก เห็นได้ชัดว่าเขาต่อต้านนางเพียงคนเดียว แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะใครใช้ให้นางถูกจับได้ล่ะ ช่างเถอะ น
