บทที่ 27 ภารกิจครั้งที่สองทันใดนั้นหลี่เต้าก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ เขาลุกขึ้นหยิบดาบเหล็กทมิฬที่วางอยู่ที่หัวเตียง มือที่กำดาบเหล็กทมิฬไว้ ฟันลงบนแขนซ้ายอย่างรวดเร็ว
หากเป็นเมื่อก่อน แม้ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปถึงยี่สิบเท่า แต่ด้วยความคมของดาบเหล็กทมิฬ เขาคงบาดเจ็บอยู่ดี
เพราะในชาติก่อนเขาเคยรู้เรื่องราวเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของร่างกายมนุษย์ ความแข็งแกร่งของร่างกายมนุษย์ที่เปลี่ยนแปลงไปนั้น ไม่ได้สัมพันธ์กับความทนทานมากนัก กล่าวคือ แม้ร่างกายของคนเราจะแข็งแกร่งและมีความต้านทานสูง แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นเพราะกล้ามเนื้อช่วยดูดซับแรงกระแทกจากภายนอกได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น
หากถึงคราวบาดเจ็บก็ต้องบาดเจ็บอยู่ดี
อีกทั้งมีผู้คำนวณทางวิทยาศาสตร์ไว้ว่า หากต้องการให้ร่างกายทนต่อกระสุนปืนได้ ร่างกายจะต้องแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปถึงหมื่นเท่า (ข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต ไม่ใช่ผู้เขียนกุขึ้นมาเอง) ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า หากความแข็งแกร่งของร่างกายไม่ได้ถึงขั้นน่าสะพรึงกลัว เมื่อถูกแรงภายนอกกระทำย่อมบาดเจ็บได้ง่าย
การทดลองต่อไปของเขาคือการทดสอบการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังตัวเอง
เมื่อเขาใช้ดาบเหล็กทมิฬกรีดลงไป เขาไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดเหมือนการถูกบาดทั่วไป กลับรู้สึกคล้ายกับการใช้มีดทื่อตัดหนังสัตว์ที่เหนียวแน่น คมกระบี่ไม่สามารถกรีดเข้าไปในผิวหนังได้เลย
เมื่อยกดาบเหล็กทมิฬขึ้นมาดู เขาพบว่าบนผิวหนังไ
